جلسه ۲

سوال: ظرفی را هم که حضرت می فرمایند از آن ظرف چیزی نخورید شاید اصلاً آنها از آن ظرف چیزی هم نخورده باشند ولی... 

جواب: نه، خب می‌دانم. من حالا این را می‌گویم...

سوال: حشر و نشر با آن مادۀ مثلاً خمر ولو اینکه با آن ظرف چیزی نخورده باشند ولی چون این ظرف مال آنهاست می‌گویند خب استفاده نکنید یا...

جواب: نه فرض بکنید که اگر اینها یک ظرف قشنگ، یک دست ظرف چینی بگذارند در کمدشان، تا بحال هم در آن ظرف چیزی نخوردند حضرت می‌گوید از آنیۀ شان نخورید؟ حضرت این را که نمی‌گوید. یعنی ظرفی که مورد استعمال است، در آن ظرف غذا می‌خورند، در آن گوشت خوک می‌گذارند برمی‌دارند، آنها هم اِبا ندارند که حتماً باید بشویند نشویند، همین قدر نگاه می‌کنند می بینند کثیف نیست استفاده می‌کنند.

سوال: حشر ونشر با این موجب خبث باطنی می شود و خبث باطنی ممکن است موجب خبث ظاهری هم بشود 

جواب: آخر این را شما از کجا استفاده می کنید؟

سوال: چون اینها با این حشر و نشر دارند موجب خبثش شده و... 

جواب: ببینید آقا جان ما که نمی‌توانیم از خودمان ملاک در بیاوریم و درست کنیم! ما می‌خواهیم بگوئیم که اگر این روایتها را نداشتیم ما حکم به طهارت همه چیز ولو شراب هم می‌کردیم. گرفتاری ما این است که ادله داریم در اینجا، خب بواسطۀ ادله بعضی از این اقسام را از تحت حلیت و طهارت خارج می‌کنیم می‌ماند باقی اقسام. ما و این روایت ها هستیم، می‌گوئیم این روایت ها با این بیان، دلالت بر نجاست ظاهری ندارند با این بیانی که عرض شد، وقتی به حضرت می‌گوید از آنیه‌اش بخورم؟ حضرت می‌گویند: نه، این نه دلالت بر حرمت نمی‌کند و الا حضرت می‌گفت که نجس است نمی‌گفت که نه. حالا عرض می کنم حضرت به چه جهت می‌گویند نه. حضرت که در بیان احکام این قدر وسواس دارد و می‌داند که بالاخره این حکم بدست حسن و حسین و هرکسی می‌رسد، نباید یک نحوی حکم را بیان بکند که همه آن لُبُّ و مطلوب را بفهمند؟ الان بنده نگاه به این روایت می‌کنم می‌گویم این روایت کجایش دلالت برحرمت می‌کند؟ أکلوا من آنیتهم؟ حضرت فرمودند: لا، نخور. حالا اصلاً کاری نداریم به اینکه روایات دیگر می‌فرمایند لا بأس. به آنها کاری نداریم. حضرت یک طوری بیان می‌کرد مثل يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا اَلْخَمْرُ وَ اَلْمَيْسِرُ وَ اَلْأَنْصٰابُ وَ اَلْأَزْلاٰمُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ اَلشَّيْطٰانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿المائدة، ٩٠﴾ این طوری می‌آمد بیان می‌کرد. آخر حضرت که رودربایستی ندارد برای اینکه فرض بکنید یک امر حرامی را برای مردم بیان بکند، می‌گوید آقا حرام است دیگر. زنا چیست؟ آقا حرام است. سؤال می کنند آیا ما زنا بکنیم؟ حضرت بفرمایند نکنی بهتر است! چی چی نکنی بهتر است! نه آقا جان حرام است، خدا پدرت را درمی‌آورد و فلان. آقا دزدی بکنیم یا نکنیم؟ خب خودت می‌دانی حالا دیگر در هر صورت مشکلاتش را هم خودت بپذیر! حضرت که این طوری نمی‌آید با مردم صحبت کند. وَ اَلسّٰارِقُ وَ اَلسّٰارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُمٰا جَزٰاءً بِمٰا كَسَبٰا نَكٰالاً مِنَ اَللّٰهِ وَ اَللّٰهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿المائدة، ٣٨﴾ اَلزّٰانِيَةُ وَ اَلزّٰانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ وٰاحِدٍ مِنْهُمٰا مِائَةَ جَلْدَةٍ …. ﴿النور، ٢﴾ الشارب الخمر یجب علیه الحد و ...، این قسمی می‌آیند بیان می‌کنند که راحت آدم حرمت را می‌فهمد. راحت آدم نجاست را می‌فهمد. حضرت که بازی نمی‌کند با الفاظ و این حرفها! این چه بوده در کلام حضرت که حضرت این طوری بیان کرده؟ آن را ما می‌خواهیم بدست بیاوریم.