جلسه ۲

روایت دیگر روایت محمد بن یحیی است، روایت روایت کافی است، از محمد بن مسلم قال سئلت ابا جعفر علیه السلام عن آنیته اهل الذمه و المجوس فقال لا تأکلوا فی آنیتهم و لا من طعامهم الذی یطبخون و لا فی آنیتهم التی یشربون فیها الخمر. خب در این روایت حضرت می‌فرماید که نخورید از غذایشان و نه از آن آنیه ای که در آن خمر می‌خورند. همان طوری که روز گذشته عرض شد ذیل این حدیث ناظر به این جهت است که چون خلط با مسائل حرام و نجس و اینها هست، [این مطلب را حضرت در اینجا فرمودند.] خب یکدفعه می‌گفت: لا تأکلوا من آنیتهم دیگر، و لا فی آنیتهم التی یشربون فیها الخمر این معنایش این است که این حرمت، حرمت یعنی منظور نهی از اکل در آنیه، بواسطۀ سریان این شرب خمر و... به آنها، آنها هم مُلوّث می‌شوند به نجاست و اینها، اما خودشان فی حد نفسه نجس نیستند.

روایت دیگری که هست روایت شیخ طوسی است از اسماعیل بن جابر قال لی ابا عبداللَه لاتاکل ذبایحهم و لا تأکل فی آنیتهم یعنی اهل الکتاب، نخور. حضرت باز در اینجا نهی می‌کند اینها را از خوردن در آنیه، در ظرف و اینها. این یک روایت. 

روایت دیگری که در اینجا بود حالا ببینم که...

سوال: ملاکی که در نجاست خمر هست چیست؟ ملاک نجس بودن خمر؟

جواب: ملاک؟ من چه می‌دانم.

سوال: می خواهم بگویم به همان ملاکی خمر نجس هست کافر هم نجس است.

جواب: چه کسی گفته؟ این چه ربطی به آن دارد؟ خمر چه ربطی به کافر دارد؟ خمر مست می‌کند، وارد بهیمیت و حیوانیت می‌کند آدم را، کافر بیچاره...!

سؤال: به خاطر خبثش هست دیگر

جواب: اصلاً ما به خبث کار نداریم. این خمر یک چیزی است، اتفاقاً الکل دارد و خیلی تمیز هم می‌کند، شما می‌توانید به جای ساولن و اینها در تزریقاتتان هم استفاده بکنید. این منظّف هم هست. بخصوص که اگر خمرش خمر انگور هم باشد و تصفیه هم شده باشد، در جراحی هم مورد استفاده قرار می‌گیرد. مسئله این است که این خمر چیزی که دارد انسان را وارد حیوانیت می‌کند. از انسانیت بیرون می‌آورد. روح انسان را از آن انسانیت می‌آورد و وارد در بهیمیت می‌کند و موجب فجایع و موجب کارهای خلاف و اینها می شود. بواسطۀ این مسئله این حکم نجاست و اینها، این مسئله تشریعاً به آن داده شده. یعنی خلاصه از نقطۀ نظر یک قسم کدورتی که دارد، آن کدورت باطن موجب یک اثر ظاهری شده که آن اثر ظاهر مولَّد و متولد از آن کدورت باطن هست و این یک اثری دارد، یک آثاری دارد، یک خصوصیاتی دارد، شما اینها را احساس می‌کنید. اگر یک لباسی با خمر و یا با یک چیز نجس باشد در حال مصلی تأثیر می گذارد ولو مصلی هم خودش خبر نداشته باشد! اینها مال چیست؟ مال همان جنبۀ اثر تکوینی است که آن اثر تکوینی مولِّد یک اثر تشریعی است که آن اثر تشریعی هم باز یک چیز تکوینی دارد یعنی تشریعش جنبۀ اعتباری دارد ولی اصل و اثرش باز جنبۀ تکوینی دارد. این برای این است. اما حالا...