جلسه ۲

سوال: اعم از حرمت و عدم حرمت نیست؟

جواب: ظهورش در حلیت است منتهی کراهت...، ظهور دارد، ظهور قوی هم دارد. همین کَرِهَ ای را که شما می فهمید همان زمان هم بوده، فرقی نکرده. 

روایت دیگری که حتی درست بر خلاف این هست، بر خلاف روایت نهی است که لا باشد، روایت روایت شیخ طوسی است، ایشان نقل می کند از عمار ساباطی عن ابی عبداللَه علیه السلام قال: سألته عن الرجل: هل یتوضأُ من کوز او اناء غیره اذا شرب منه علی انه یهودی؟ فقال نعم فقلت من ذلک الماء الذی یشرب منه؟ قال نعم. این دیگر تصریح دارد بر اینکه سؤر یهودی اشکالی ندارد در اینجا. گرچه در اینجا مرحوم شیخ حُر می‌فرمایند که در اینجا شیخ حمل کرده که ظن انه یهودیاً، اما این توجیه، توجیه بلا وجه است و ما هیچ دلیلی برای این توجیه پیدا نکردیم. این یک روایت است.

پس یک روایت در اینجا دلالت بر نهی می‌کند: فقال لا. نه. اما این لا چیست؟ حرام است و لا؟ مکروه است و لا؟ غیر مرضی است؟ در اینجا حضرت توضیحی راجع به لا نمی‌دهد، می‌گوید نکن. و این لا اگر لو خلی و طبعه بود دلالت بر حرمت نمی‌کرد چه برسد به اینکه الان این با روایات دیگری که مخالفش هست در اینجا، قطعاً دلالت بر تحریم در اینجا ندارد. 

یک روایت دیگری که مربوط به اوانی مشرکین است جلد یک صفحۀ هزار و نود و یک، مثل اینکه اینها پشت سر هم بیان شده، سه تا روایت ایشان در اینجا می‌آورند که یکی روایت کافی است: محمد بن یعقوب عن محمد بن یحیی از زکریا بن ابراهیم، زکریا بن ابراهیم اول نصرانی بوده بعد مسلمان می‌شود، قال کنت نصرانیا فأسلمت فقلت لأبی عبد اللَه علیه السلام ان اهل بیتی علی دین النصرانیه فأکون معهم فی بیت واحد و آکل من آنیتهم فقال لی علیه السلام أ یأکلون لحم الخنزیر؟ قال لا. قال لا بأس. این روایت به طریق دیگری از احمد بن خالد و اینها نقل شده. خب این یک روایتی است که تصریح می‌کند بر اینکه اشکال ندارد اگر...، پس معلوم می‌شود در اینجا نهیی که هست بخاطر نهی عَرَضی است. بخاطر این است که لحم خنزیر و شراب و اینها الان در اینجا استفاده می کنند.