جلسه ۱

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم

یکی از مسائلی که از مدتها پیش در بین فقهاء مطرح بوده و متقدمین در آن بحث کرده‌اند مسئلۀ نجاست کافر است به همان معنای مصطلح که اجتناب و سرایت نجاست باشد. البته از نقطۀ نظر بحث فقهی‌اش را حالا ما می‌آئیم عرض می‌کنیم و سابقه‌اش در این متون فقهی بیان می‌شود و این اواخر هم مطالبی راجع به آن صحبت می‌شود و چه بسا رد و ایرادهایی هم نسبت به این قضیه مطرح است و حتی یکی از مسائلی که موجب بوجود آمدن بعضی از تنش ها و... در بین ملل شده همین قضیۀ نجاست کافر یا مشرک است که اعتراضاتی هم که شده بر اینکه اسلام اینها را در حکم سگ و خوک می‌داند این روی چه حسابی است؟ و آیا مِیزی در اینجا بین اینها هست یا نیست؟ و این مسئلۀ قذارت و نجاست چگونه است؟ و خلاصه در این زمینه یکی از فروع قابل ملاحظه ای که بین فقهاء از سابق مطرح بوده، این مسئلۀ نجاست کافر است که خب ما راجع به این مسئله در این چند روزی که تا تعطیلی درسها که بطور کلی تعطیل می شود، حدود بیست جلسه‌ای که می‌توانیم داشته باشیم انشاءاللَه سعی می‌کنیم که[این بحث را تمام کنیم] و خیال می‌کنیم که این مدت هم کافی باشد برای این قضیه. و ببینیم که این مطلب به چه کیفیتی است؟ آیا فرقی بین مشرکین و غیر مشرکین هست یا اینکه در اینجا همه یکسان هستند؟

آیه‌ای که در قرآن دلالت ‌کند بر اینکه اجتناب از مشرک به این معنای مصطلح،[لازم است،] یعنی سرایت نجاست به همین معنای مصطلحی که ما می‌دانیم که وجودش موجب بطلان صلاة است و وجودش در لباس موجب بطلان صلاۃ است و سایر احکامی که بر همین نجاستِ بخصوص بار می شود، ما یک همچنین آیه‌ای در قرآن نداریم. آن آیه‌ای که در قرآن مربوط به اینها هست حالا این آیات را امروز می‌آئیم عرض می‌کنیم، ولی این اجتناب به این کیفیت خاص، این فقط منحصراً در روایات هست که سرایت عین نجاست و امثال ذلک هست ولکن ما در آیات قرآن به یک همچنین کیفیتی نداریم، حتی آنچه که در آیات قرآن مربوط به کلب یا خنزیر یا غیره ذلک هست، حتی آنها هم دلالت بر یک معنای دیگری را می‌کند که حالا خدمتتان عرض می کنم.