جلسه ۱

سؤال: ...؟

جواب: مرحوم علامه یک نظری در اینجا دارند که البته این را در بحث مشرک ما می‌آئیم آنجا مطرح می‌کنیم، شاید الان به این نرسیم مثلاً شاید یک هفتۀ دیگر به این مطلب برسیم، ایشان می‌فرمایند که آن بحثی که راجع به خصوص این نجس آمده که این آیه هست...

سؤال: نجس مصطلح؟

جواب: نه خیر، همین نجسی که الان خواندیم. به همین پلیدی خاص که فَلاٰ يَقْرَبُوا اَلْمَسْجِدَ اَلْحَرٰامَ، اینکه فَلاٰ يَقْرَبُوا اَلْمَسْجِدَ اَلْحَرٰامَ برمی‌گردد به همین مشرکینی که اینها قائل به الوهیت اله نیستند یا اینکه قائل به الوهیت اله هستند اما اوثان و اصنام را واسطۀ برای تقرب الی اللَه، ….. إِلاّٰ لِيُقَرِّبُونٰا إِلَى اَللّٰهِ زُلْفىٰ ….. ﴿الزمر، ٣﴾ می‌دانند. این گونه افراد، اصطلاح اسم فاعل که دلالت بر ثبوت یک وصف است در یک ذات، در اینجا نسبت به اینها آمده و اما سایر افراد با تعابیری مثل استقبال و اینها که فقط دلالت بر اتصاف به یک وصف است نه دلالت بر تقرر و ثبوت این وصف را می‌کند، نسبت به افراد دیگر این مسئله آمده، یا مثلاً دارد ... وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللّٰهِ ... ﴿النساء، ٤٨﴾... وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللّٰهِ ... ﴿النساء، ١١٦﴾ ... وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللّٰهِ... ﴿الحج‌، ٣١﴾ یا دربارۀ یهود و نصاری و اینها بعبارت يُشْرِكْ است ولی به لفظ مشرک نسبت به یهود و نصاری و اهل کتاب ما آیه‌ای نداریم. البته من در اینجا یک عرضی دارم که در وقت خودش عرض می‌کنم. بله مطلب ایشان این است که این عبارت ….. إِنَّمَا اَلْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلاٰ يَقْرَبُوا اَلْمَسْجِدَ اَلْحَرٰامَ… ﴿التوبة، ٢٨﴾ این اختصاص به غیر اهل کتاب دارد و اطلاق مشرک با صیغۀ اسم فاعل که دلالت بر ثبوت می‌کند این مربوط به غیر اهل کتاب است ولی راجع به اهل کتاب ما مشرک نداریم پس از تحت این آیه هم خارج است.

سوال: اینهایی که اصلاً خدا را قبول ندارند.

جواب: یا خدا را قبول ندارند، بله.