جلسه ۱۳

ولی صحبت در این است که با این حرفها چطور درست در آمد؟ حالا اگر قرار باشد که ما باشیم و این قضیه. خب چی می‌شود؟ اگر حضرت بگویند من از طرف راضی هستم یعنی چه؟ یعنی طرف اگر خمر هم خورد دیگر اشکالی ندارد! ولی این نیست قضیه. صحبت در این است که اگر کسی معاند نباشد و لو اینکه کاری بکند که اشتباه هم باشد، خب این معفو است، این اشکال ندارد. حضرت می فرمایند شما از شیعیان ما هستید دیگر و ما از شما راضی هستیم. خب مقتضای لطف اینها همین است که بگویند ما راضی هستیم و...، اما این نه اینکه دلیل است بر اینکه انسان بر این اساس باید هر قضیه و مطلبی را بسنجد، یعنی این نتیجه بر این مقدمه بار نمی‌شود. و این اشکالی که پیش آمده برای این است که نتایجی را که اخصّ از مقدمه است بر مقدمه بار می‌کنند. لذا انسان نباید از آن معیار و میزان خودش تخطی بکند. انسان باید معیار و میزان را همیشه نگه دارد.

سؤال: ...؟

جواب: نمی دانم یک همچنین حرفی را زدند یا نه، اگر در هر صورت بوده که خب بله هست دیگر.

سؤال: در قضیۀ آیت اللَه ؟ نجف که ملاقات با امام زمان می‌کند، سه تا مسأله امام از او می‌پرسند که او جواب خلاف می‌دهد

جواب: این، جواب خلاف می‌دهد؟

سؤال: بله او جواب خلاف می دهند و امام جواب درست را به او می گویند و بعد او در فکر می‌رود. در اینحال حضرت به پشتش می‌‌زنند و می‌فرمایند انتم مقضیٌّ، یعنی شما کارتان را انجام بدهید. این قضیه هم مثل همین است دیگر.

جواب: بله دیگر شما باید وظیفه‌ات را انجام بدهی.

اگر قرار بر این باشد که طرفِ ائمه همه باید معصوم باشند! همه بروند پی کارشان! اینها با ما گناهکارها طرف هستند دیگر. 

اللَهم صل علی محمد و آل محمد