جلسه ۱۰

البته معنای وجوب در این جا با معنای کتابت چون در بعضی از روایات دیگر به معنای کُتِبَ است در این جا هم مسئله همان طور است. چون در اینجا در صحیحۀ علی بن وشّا داریم که: اِذا بَلَغ اَشُدّه ثلاثَ عشر سنه و دَخَل فی اربعه عشر وَجَب علیه ما وَجَب علی المحتَلمین، واجب است بر او. بعد این کُتِبَت عَلیهِ السیئاتُ و کُتبت علیه الحَسنات، پس معلوم می‌شود که این کتب به معنای وَجَبَ است، بر او نوشته می‌شود یعنی بر او ثبت می‌شود، به حسابش آورده می‌شود، این مطلب به حسابش می‌آید. یا اینکه در روایت عبداللَه بن سنان که عرض کردم این که در این جا دارد که این روایت صحیح نیست این به خاطر این است که در طریقش موسی بن بکیر است که واقفی بوده و به خاطر این، روایت روایت غیر صحیح است امّا دیروز عرض کردیم که روایات موسی بن بکیر معمولٌ بها است. عن ابی عبداللَه علیه السلام می‌فرماید: اِذا بلَغَ الغلام ثلاث عشَر سنه کُتبت لهُ الحسنه و کُتبت علیه السیئه و عُوقب و اذا بَلَغت الجاریه تسعه سنین و کذلک و ذلک عنها تحیض لِتسعه سنین، خب در اینجا هم کتب به مَعنای وجب است چون آن وَجب که در آنجا بود همان وجب در اینجا هم هست دیگر چون وقتی که معیار ثلاث عشر سنه باشد در آنجا آن حکمی که بر ثلاث عشر سنه مترتّب است آن حکم هم در همین جا مترتب است منتهی در اینجا به معنای کتب آمده و در آنجا به معنای یَجِبُ آمده. نمی‌شود بگوئیم در آنجا یَجبُ به معنای استحباب است اما کُتب در اینجا به معنای وجوب است. این امتیاز هم در اینجا مستحیل است.

علیهذا مجموع روایاتی که در باب بلوغ آمده و معنای آنها معنای تَجِبُ هست ما نمی‌توانیم این تَجِبُ را به معنای استحباب حمل کنیم. این ما حصل این روایاتی که در اینجا است.