جلسه ۱۰

روایت ثالثه روایت صحیحۀ عبداللَه بن سنان است، عن ابی عبداللَه علیه السلام، قال اِذا بَلَغَ اَشُدَّهُ وقتی که به اَشُدَّش برسد، اَشُد چیست؟ ثلاث عشر سنه، سیزده سال، به سیزده سال برسد و دَخَلَ فی اربعه عشر سنه، اینکه در آیات قرآن در بحث اَشُد آن وقت صحبت بود با آقای ... که من می‌گفتم سیزده سال است در اینجا خودش تصریح شده دیگر، وَ لَمّٰا بَلَغَ أَشُدَّهُ آتَيْنٰاهُ حُكْماً وَ عِلْماً وَ كَذٰلِكَ نَجْزِي اَلْمُحْسِنِينَ ﴿یوسف‌، ٢٢﴾ این در اینجا همین دخول در اربعة عشره است، این دخول در اربعة عشره مصادف بود با وقتی که وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِهٰا … ﴿یوسف‌، ٢٤﴾ این در این زمان واقع شد … لَوْ لاٰ أَنْ رَأىٰ بُرْهٰانَ رَبِّهِ …. ﴿یوسف‌، ٢٤﴾ خب این بلَغ اشُده، ثلاث عشر سنه باشد، این اَشُد را در اینجا در نظر داشته باشید تا بعد در بحث اَشُدّی که راجع به مال بود، آن مطلبی را که آن روز گفتم اینجا به درد می‌خورد که اَشُد به معنای بلوغ عقلی است نه به معنای بلوغ جسمی و الاّ معنی ندارد که در آنجا هجده سال را، پنج سال بعد از سیزده سال را بگویند اَشُد، بالاخره یا این[سیزده سال] اَشُد است یا هجده سال اَشُد است دیگر، آنجا که من گفتم منظور از اَشد بلوغ عقلیی است که مقارن با گذشت این سنوات است برای این جهت است که امام صادق علیه السلام در اشُد صلاة سیزده سال را ذکر می‌کنند. در اَشُد در صلاة نه در اَشد در دفع مال نه اَشد در بعضی از مسایل دیگر، سیزده سال را ذکر می‌کنند. اذا بلَغَ اَشُدهُ ثلاث عشر سنه و دخل فی اربعة عشر سنه وجب علیه ما وجب علی المحتلمین اِحتَلَم اَن لم یَحتَلم. پس این هم با آن روایات بالا فرق نمی‌کند. روایت بالا فاِن احتلم قبل ذلک این هم در هر صورت یکی است و کتب علیه السئیات و کتب لَهُ الحسنات و جاز لَهُ کُل شیء الاّ اَن یکونَ ضعیفاً او سفیها مگر اینکه ضعیف باشد، اگر ضعیف بدنی باشد صلاة و صوم بر او واجب نیست، این را دقت کنید، یا سفیه باشد [که در آنجا] هم مسئله همین طور است. این هم یک روایت.