جلسه ۲۴
9لذا در این قضایایی که فرض کنید اخیراً اتفاق افتاد، خب ابراز یک همچنین مطالبی، ما کاری به نفس الامر و واقع نداریم، به صحت و سُقم واقع قضیه کار نداریم که حالا این مطالبی که اتفاق افتاده، در نفس الامر صحیح است یا صحیح نیست؟ بالاخره این نظر شخص است، یکی ممکن است بگوید آقا من فلان شخص را مجتهد نمیدانم، واقعاً نداند، ما نمیتوانیم از این نقطۀ نظر به او اشکال وارد کنیم، یا اینکه بگوید من فلان شخص را لایق برای یک حکومت نمیدانم، خب این اشکال ندارد، ما به نفس الامر و مقام ثبوت کار نداریم، ولی با توجه به وضع مملکت و امنیت مملکت و امثال ذلک، طرح این مسائل به این کیفیت، این با عقل سلیم منافات دارد.
این[است] که ما در این جا میگوئیم که خصوصیات فرق میکند، در هر ظرفی یک جور است و طرح هر مطلبی به یک نحو دیگر است. یعنی طرح...، یک وقتی شما این مطلب را در یک جلسۀ خصوصی مطرح میکنید، پیش چند نفر مطرح می کنید، همین است، مشکلی نیست. بنده می گویم فرض کنید زید بن ارقم که الان در قم هست، این اصلاً مجتهد نیست، خب در یک جلسۀ خصوصی مطرح میکنم و میگویم از نظر من ثابت شده...، یک وقتی میروم بالای منبر مسجد اعظم میگویم آقا زید بن ارقم، فرض کنید که مجتهد نیست، این الان در این جا یک تنشی بار میکند، یک خصوصیاتی را به وجود میآورد، یک همچنین جریاناتی، ممکن است اجتماع را دگرگون کند و مسائلی را به وجود بیاورد که این ها در وهلۀ اول، امنیت جامعه را از بین میبرد. این مسأله مسألۀ مهم است و این را هم همه میفهمند یعنی این دیگر نیاز نیست به این که شما بیائید دادگاه تشکیل بدهید تا اینکه قاضی مطلب را تشخیص بدهد.
پس آزادی فکر و اندیشه در اسلام این برگشتش به این است که اختیار این آزادی آیا منوّر برای جامعه است یا این که طرح این گونه مسائل، مخرّب برای جامعه است؟ و این را هم هر شخصی میتواند تشخیص بدهد. هم آن کسی که دارد این را مینویسد میتواند تشخیص بدهد و هم خواننده میتواند تشخیص بدهد و هم اهل حل و عقد و عقلای قوم میتوانند تشخیص بدهند که طرح یک همچنین مسألهای این طور است. مثل اینکه یک کسی بگذارد در موقع بحبوحۀ جنگ و جهاد بین یک مملکت با مملکت دیگر، یک قضایای اصل حکومتی را مطرح بکند! معلوم است که این...! حالا یک وقتی در زمان صلح و فلان و امنیت و هیچی نیست، در این زمان می آیید مطرح میکنید...، این است مسأله که آزادی و اندیشه در اسلام برگشتش در حدودی است که به امنیت جامعه و امنیت اخلاقی جامعه صدمه وارد نشود. در این حدود.

