جلسه ۲۴

سوال: ...؟

جواب: ما در وهلۀ اول، صحبتمان در این بود که آن آزادیی در جامعه مد نظر است و مخالف با اختیارات نیست که[آن آزادی] با اختیار فرد یا اینکه با مصالح و مفاسد او در [تعارض] نباشد، این یک بحث. حالا اگر کسی آمد همین قرآن را با غرض سر نیزه کرد باید با آن قرآن چه کرد؟ باید آن قرآن را زد دیگر. قرآن را سر نیزه کرده ولی غرض پشت این قرآن، افساد است لذا امیرالمومنین هم می‌گوید این قرآن را با تیر بزنید. این بحث را ما اصلاً می‌گذاریم کنار، یعنی از آن فارغ هستیم. اگر شخصی بر اساس غرض افسادی ‌آمد یک مطلبی را مطرح کرد سواءٌ این که موسیقی بیاید پخش بکند یا اینکه از بلند گوی مسجد بیاید دار دار راه بیاندازد، هر دو قضیه باطل است.

اگر یک شخصی نه، غرض افسادی نداشته باشد، غرض، طرح یک مسئله ای باشد ولی طرح آن مسئله یک فسادی را بر جامعه بار می‌کند، حالا صحبت در این است که تشخیص آن فساد با کیست؟ چه کسی آن فساد را تشخیص می‌دهد که آیا طرح این قضیه [الان موجب فساد می شود یا نه؟]

فرض کنید که من باب مثال الان بنده از نقطۀ نظر فقهی بیایم بگویم که آقا [در] جامعه نباید حکومت متکی بر ولایت فقیه باشد، یک حکومت باید متکی بر اهل خبره باشد مانند حکومتی که من باب مثال در سویس هست، مانند حکومتی که در سوئد است، الان واقعاً...؟ یعنی از نقطۀ نظر علمی بحث می‌کنم و الا من خودم به ولایت فقیه معتقد هستم و حکومت ولایت فقیه را من لازم و واجب می‌دانم در حکومت از نقطۀ نظر عقلی حتی! نه حتی از نقطۀ نظر شرعی، از نقطۀ نظر عقلی، حکومت باید حکومت ولایت فقیه باشد البته با شرایطش نه همین طوری و بدون هیچ گونه شرط و این هایی. خب حالا فرض بکنید که اگر من آمدم از نقطۀ نظر فقهی گفتم آقا این حکومتی که مربوط به ولایت فقیه است این مربوط به زمان ائمه است، من از نقطۀ نظر ادلّه این طور فهمیدم، خب یا بیاید من را قانع کنید یا اینکه اگر قانع نکردید طرح این...