جلسه ۲۴

و ما همین را در زمان ائمه هم مشاهده می‌کردیم و می‌دیدیم. در بعضی از موارد که به امنیت جامعه برخورد می‌کرد، اگر حکومت حکومت اسلامی بود، ما می‌دیدیم این ها برخورد می‌کردند. اگر به امنیت برخورد نمی‌کند، به امیرالمومنین صریحاً می‌آمدند اعتراض می‌کردند که یا علی این کار را که کردی اشتباه کردی! حضرت می‌گوید خب من یا درست کردم یا درست نکردم، می‌خواهید قبولم کنید یا نکنید، طوریش نیست برای آن که...، بقیه هم جوابش را می‌دادند بنشین سر جایت ما بیشتر از تو می‌فهمیم و امثال ذلک، خب بودند دیگر این طور. ما نمی‌دانیم که حالا یکی بلند شده به امیرالمومنین اهانت می‌کند فوراً گردنش را بزنند و امثال ذلک، این که حکومت حکومت امیر المومنین بوده که دیگر می‌توانست...، و ما نمی‌توانیم بگوئیم که امیرالمومنین در این جا حقش این بوده که او را به قتل برساند ولی اغماض کرده، نه، اصلاً روش و برنامۀ حضرت این بوده که خب حالا اگر تو نمی‌خواهی من را قبول داشته باشی نداشته باش به جایی بر خورد نمی‌کند.

بله یک وقتی- که البته خب ان شاءاللَه کیفیت و خصوصیاتش را عرض می‌کنیم- نحوه یک نحوه ایست که یک آشوبی در اینجا می‌خواهد به پا بشود، یک اجتماعاتی، این را می‌بینیم در زمان پیغمبر و امیرالمومنین جلوگیری می‌شده نسبت به اینها، نسبت به این قضایا که یک آشوبی، یک افسادی که تمام اینها برگشتش به مسألۀ عناد، بعد به مسألۀ افساد در جامعه است.

پس بنابراین اصل قضیه و بحث ما در باب ارتداد، حالا انشااللَه ادامۀ همین مطلب را فردا و دیگر می‌رویم سراغ روایاتی که در این زمینه آمده و اینها را دسته بندی می کنیم و بحث را خاتمه می دهیم. 

اللَهم صل علی محمد و آل محمد