جلسه ۲۳

لذا فرض کنید من باب مثال اگر قرار باشد در جامعه‌ای ١٠ نفر از بین بروند و یک نفر بماند...، لذا ما در مسئلۀ عدالت و امثال ذلک این حرفها را زدیم و می‌زنیم دیگر، اگر قرار باشد در یک جا چند نفر از بین بروند[و] دَوَران امر بین این باشد[که این چند نفر از بین بروند یا یک عالمی از بین برود] عالم مقدم بر آنهاست و عالم را نباید فدا کرد. این مسائل هست دیگر. فرض کنید چند نفر در صف نانوایی، خبازی ایستاده اند، چند تا آدم بیکار بجای اینکه در خیابان بایستد و سوت بکشد حالا آمده در صف خبازی و می‌خواهد نان بخرد، ولی از یک طرف یک نفر نیاز و احتیاج دارد و عالمی هست که باید برود سر درس و این حرفها، خباز باید به این زودتر نان بدهد، این نباید برود پشت صف.

سؤال: یک روایت هم در این زمینه وارد شده، در مورد شَریح قاضی که امیرالمومنین فرموده‌اند هر گاه در محکمه، عالم و قاری و حافظ قرآنند که یک صف جداگانه بر آنها بگذارید

جواب: بله، صف جداگانه برای آنها بگذارید، این یک. در مورد حرب هم واقع شده که آنهایی که قاریان قرآن هستند به جنگها در جبهه نفرستند، از بین می‌روند.

تلمیذ: آیۀ نفر: وَ مٰا كٰانَ اَلْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْ لاٰ نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طٰائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي اَلدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذٰا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُونَ ﴿التوبة، ١٢٢﴾

استاد: آیۀ نفر و...، چون در جنگ یمامه که اتفاق افتاد خیلی از آن قاریان قرآن شهید شدند و...، اینها مال این است که در اینجا عقل حاکم است که مسئلۀ کثرت در اینجا مطرح نیست، مسئلۀ واقع و نفس الامر در اینجا باید مورد دقت و توجه قرار بگیرد. حالا این بحثش ادامه دارد انشا اللَه برای روز بعد.

اللَهم صل علی محمد و آل محمد