جلسه ۲۲

پس بنابراین اشکال اولی که به این وارد می‌شود این است که: فسادی که منافی با ترقی هست این فساد به همان مقدار وجود فسادش، از ترقی انسان کم می‌کند. این یک.

اشکال دوم: ممکن است این فساد موجب اثرات تخریبی عمیقی بشود که نشود دیگر این ها را از بین برد.

اشکال سوم این که: افراد در مقابلۀ با فساد مختلف هستند. خب یک نفر نسبت به وبا من باب مثال مصونیّت دارد، خب این طرف ممکن است مصونیت نداشته باشد، نسبت به این ظلم می‌شود. شما نمی‌توانید بگویید ما میکروب وبا را داخل مملکت بکنیم، یک عده واکسن زدند مصونیت دارند، خب اینها که واکسن نزدند در این جا چه گناهی کردند؟ پس وجود فساد در یک جامعه در ارتباط با همۀ افراد متفاوت است. آن بچۀ ١٤ ساله و مراهق یا بالغی که نمی‌تواند خودش را کنترل کند در معارضۀ با این فساد، آیا نسبت به او ظلم نیست که این جامعه دارای یک همچنین مواضع فاسد باشد؟ آیا این عدل است؟

پس بنابراین این هایی که می‌گویند آزادی باید در جامعه باشد، از یک نقطۀ نظر اینها عین ظلم را در جامعه می‌خواهند پیاده کنند. چرا؟ به جهت اینکه اختیار برای اِعمال در یک جامعه با وجود ضرر و یک مضرت و خطر برای افراد دیگر، عین تعدی به حقوق اینها تلقی می‌شود. خب شما وقتی می‌خواهید که آزاد باشید و فرض کنید عریان بیرون بیایید خب بروید در حمام عریان بشوید، بروید در منزل خودتان عریان بشوید، این عریان بیرون آمدن، سلب حقوق بقیه است نه استفادۀ از اختیارات نفسی است. با این بیرون آمدن، شما دارید اختیار بقیه را سلب می‌کنید- حالا [متوجه شدید] به کجا می‌خواهیم برسیم؟ حالا به عنوان اجمال یک اشاره می کنم و بعد رد می شوم- آن کسی که تظاهر به کفر می کند، آن یک [غرضی از این تظاهر دارد] آن نمی خواهد از این آزادی خودش استفاده بکند، تو برو در خانه‌ات تظاهر به کفر بکن کسی به تو کاری ندارد، نه اعدامت می‌کنند، نه حکم به ارتداد بر تو جاری می‌کنند نه هیچی. تو می‌خواهی این تظاهر به کفر را در ملاء بکنی، چه کسی به تو گفت بیایی در ملاء این تظاهر به کفر را بکنی؟ چه کسی همچنین اختیاری به تو داده؟ تظاهر به کفر در ملاء غیر از تظاهر به کفر است در منزل، شما بروید در منزل خودتان تظاهر به کفر کنید کسی هم به شما کاری ندارد.