مرتب سازی:
جلسه ۲۰
3یا اینکه فرض کنید آیاتی که دلالت میکند به اینکه خلقت آسمان و زمین برای این است که شما به حق برسید أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اَللّٰهَ يُولِجُ اَللَّيْلَ فِي اَلنَّهٰارِ وَ يُولِجُ اَلنَّهٰارَ فِي اَللَّيْلِ وَ سَخَّرَ اَلشَّمْسَ وَ اَلْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى وَ أَنَّ اَللّٰهَ بِمٰا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿لقمان، ٢٩﴾ ذٰلِكَ بِأَنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْحَقُّ وَ أَنَّ مٰا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ اَلْبٰاطِلُ وَ أَنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْعَلِيُّ اَلْكَبِيرُ ﴿لقمان، ٣٠﴾
ذٰلِكَ بِأَنَّ اَللّٰهَ يُولِجُ اَللَّيْلَ فِي اَلنَّهٰارِ وَ يُولِجُ اَلنَّهٰارَ فِي اَللَّيْلِ وَ أَنَّ اَللّٰهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ ﴿الحج، ٦١﴾ ذٰلِكَ بِأَنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْحَقُّ وَ أَنَّ مٰا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ اَلْبٰاطِلُ وَ أَنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْعَلِيُّ اَلْكَبِيرُ ﴿الحج، ٦٢﴾
ذٰلِكَ بِأَنَّ اَللّٰهَ هُوَ اَلْحَقُّ یعنی عبارت است از عرفان، عبارت است از رسیدن به حق، این غایت برای خلقت انسان است.
یا اینکه فرض کنید آیاتی که میگوید وَ مٰا خَلَقْتُ اَلْجِنَّ وَ اَلْإِنْسَ إِلاّٰ لِيَعْبُدُونِ ﴿الذاریات، ٥٦﴾ که غایت از خلقت عبادت است، که منظور از عبادت همان عرفان به حق است. لِيَعْبُدُونِ یعنی مقام عبودیت. به مقام عبودیت برسند یعنی به مقام عرفان و معرفت برسند. حالا بر فرض اینکه ما آن روایاتی که در اهل تسنن باشد، ما آنها را هم قبول نکنیم، همین نفس لِيَعْبُدُونِ یعنی نماز خواندن و روزه گرفتن نیست بلکه عبد باشد، عبد در صورتی است که انسان معرفت به مولا داشته باشد و الا عبد نیست. این یک مسأله.
لذا این مطلبی را که از مرحوم آقا شیخ محمد علی کاظمی نقل میشود بر این که علت اینکه ما به دنبال فلسفه و عرفان نمیرویم برای اینکه ما کاری به مولا نداریم که مولا کیست؟ وظیفۀ ما عبودیت است مولا هر کسی که میخواهد باشد و دارای هر تعریف و حد و صفتی را که میخواهد باشد، بنده در مقام عبودیت باید اطاعت بکند، این دلیل کاملاً باطل است و از مرحلۀ عقل و منطق خارج است، چرا؟ چون تا انسان مولا را نشناسد نمیتواند او را عبادت بکند، عبادت مترتب بر شناخت است، همان طوری که میفرماید وَ مٰا خَلَقْتُ اَلْجِنَّ وَ اَلْإِنْسَ إِلاّٰ لِيَعْبُدُونِ تا اینکه عبادت کنند، این عبادت یعنی در مقام عبودیت بربیایند، یعنی نماز را بهتر بخوانند، کارشان را در دنیا بهتر بکنند، بینششان در دنیا بهتر باشد. عبادت کردن، این لازمهاش، شناخت پروردگار است و همان طوری که امیرالمؤمنین علیه السلام میفرماید: