مرتب سازی:
جلسه ۱۶
2و امّا ثانیاً این است که…. فَبَشِّرْ عِبٰادِ ﴿الزمر، ١٧﴾ اَلَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ اَلْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ…. ﴿الزمر، ١٨﴾ یک وقت میبینی فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ، این دلالت میکند بر اینکه همۀ اقوال، حسن است و قرآن، احسن اقوال است، یک وقتی این طور است، خب بایست بگوییم که...، البته بشارت در اینجا اختصاص به اینها نباید داشته باشد چون کسی که از یک روش حسن پیروی میکند ولو اَحسن نباشد باز هم آن فرد یک فردی است که یک عمل صحیح و حسنی انجام داده. فَبَشِّرْ عِبٰادِ در اینجا، تمایز بین حق و باطل را میخواهد برساند نه اینکه متابعت حسن صحیح است اما بشارت مال افرادی است که احسن از حسن را اختیار میکنند چون در فَيَتَّبِعُونَ، احسن دارد، احسن یعنی بهتر، پس معلوم است یک خوبی هست تا اینکه[بتوانیم بگوییم] احسن به عنوان بهتر و خوب تر و افعل تفضیل در اینجا آمده. این منظور آیه نیست در اینجا.
منظور آیه در اینجا این است که در بین اقوال مختلف، احسن در اینجا به معنای بهتر نیست بلکه به معنای مختار است، مختار از اینها را انتخاب میکنند. مثل اینکه فرض کنید ما در همین زبان فارسی هم که صحبت میکنیم میگوییم که، مثلاً یک چیزی هست که خراب است و یک چیزی هم هست که صحیح است، دو تا فاکهه است یک فاکهه خراب است و یکی سالم، می گوییم این که بهتر از این است! بهتر از این است نه اینکه این خوب است و آن بهتر از این است، یعنی چی؟ یعنی این مختار است. وقتی که میوهای خراب باشد و یک میوهای سالم باشد میگوییم این که بهتر از این است. یک وقت میگوییم این خوب است، یک وقتی میگوییم این بهتر است، این بهتر در اینجا دلالت ندارد که این میوۀ دیگر خوب است ولی این افعل تفضیل از آن است، یعنی این مختار است در اینجا. آنچه که در اینجا در این عبارت میآید به معنای مختار است، مختار در اینجا این است، مختار در اینجا این میوه است، مختار در اینجا این خصوصیت است.