جلسه ۷

لذا همۀ این احتیاطها همه اش یک مسائل ظاهر است، یعنی احتیاط از بطن و حقیقت و سرّ و نور باطن سرچشمه نمی‌گیرد که در سایر مسائل هم این احتیاط بتواند ظهور و بروز داشته باشد نه، بر اساس تفکر است و از مرحلۀ ظاهر تجاوز نمی‌کند فقط همان یک تعبد خشک است ولو بَلَغَ ما بَلَغ یعنی ولو اینکه خیلی هم احتیاط بشود، یعنی گاهی موقع‌ها اصلاً احتیاط به وسواس می‌رسد، یعنی این احتیاط یک وسواس عجیبی که خود آن تازه می‌شود خلاف احتیاط. احتیاط می‌کند ظهر تا عصری فقط وضو طول می‌کشد، امّا این نمی‌داند که فقط عمرش تلف شده، پدرش در آمده، وقتش تضییع شده، هزاران کار حرام است به خاطر یک وضو که لای ناخن و مثلاً کجا این احتیاط دارد، نه احتیاط، ظاهری است، یعنی همه اش در مرحلۀ وسواس است. لذا اصلاً احتیاط، دلالت بر تَدیُّن نمی‌کند! به هیچ وجه! احتیاط، دلالت بر نفهمی می‌کند، کجا دلالت بر تدین می کند؟ نفهمی است.

اللَهم صل علی محمد و آل محمد