مرتب سازی:
جلسه ۶
4سؤال: خب همین جا مثلاً خود سیرۀ ائمه را ما میبینیم که مثلاً به یونس بن عبد الرحمن میگویند تو بنشین در مسجد و به مردم بگو، این مقام إفتاء است نه مقام...،
جواب: خب یونس شاید قابلیت برای این را داشته
سؤال: یا در مواردی بود که حضرت میفرمایند من دوست دارم مثل شماها را ببینم که بنشینند و فتوی بدهند و مردم هم بیایند عمل کنند دیگر
جواب: خب اینها افرادی بودند که با امام حشر و نشر داشتند
سؤال: یعنی نسبت به افراد خاصی است؟
جواب: بله
سؤال: یا افرادی که ایشان درس خواندهاند و...
جواب: نه خیر، نه خیر
سؤال: آن مطلبی که آقا میفرمایند که باید اسفار اربعهاش را طی کرده باشد که دیگر برای اینها مسلّم نبود که،
جواب: خب، نظر خاصی امام روی اینها دارند یا فرض کنید که امام از خودشان القاء میکنند یا اینکه نه، ممکن است نباشند، امام از باب ناچاری به یونس میگوید بیا این کار را بکن و خودش نقائص این را ترمیم میکند، قبول میکند، به عهده میگیرد، شاید اگر من باشم به یونس یک همچنین حرفی را نزنم، امّا امام است و خودش هم بر عهده میگیرد
سؤال: حالا اینجا یک مسأله است و آن اینکه شما که فرق بین مجتهد و مفتی را گفتید و قائل به این فرق هستید، خب چه فرقی میکند ملاکی که در إفتاء است همان ملاک در اجتهاد هم هست؟
جواب: نه إفتاء یعنی به ذمّه گرفتن دین مردم است، این است. در اجتهاد، ممکن است مسأله برای خود انسان روشن باشد و انسان از باب ناچاری یا از باب ادلّهای که در دست دارد، به یک مطلبی برسد امّا اینکه بیاید و مسئولیت دیگری را بر عهده بگیرد این خیلی در بین آنها فرق است، یک وقت شما یک کاری را انجام میدهید بین خودتان، یک وقتی از کنار خیابان یک نفر را میگویید بیا من هدایتت کنم، آن وقت آنکه مال خودتان است به او میگویید، این خیلی فرق است.