جلسه ۱۰۴

ولی ظاهر این است که این خلاف حمل است به جهت اینکه لاتعاد وقتی که می‌آید، لاتعاد الا...، دلیلی ندارد که امام علیه السلام بیاید به خاطر عنایتی یا چیزی یا یک مساله‌ای، دلیلی که بیاید این پنج‌تا را نقل کند، این خمسة موارد را، به چه دلیلی؟ یعنی چه دلیلی در اینجا هست که...؟ حالا در مورد قُلْ لاٰ أَجِدُ فِي مٰا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلىٰ طٰاعِمٍ يَطْعَمُهُ خب در آنجا عنایت روی خصوص اینجا هست و مشخص است که تراب یا کلب یا وحوش ، کسی این کارها را انجام نمی‌دهد و آیه هم بر خصوصیت مورد آمده. اما در این موارد اصلاً دلیلی ما نداریم، یعنی روی چه حسابی امام علیه السلام بیاید استثنا کند فقط این خمسة موارد را در حالی که اربعة موارد دیگر موجود است؟ روی چه حسابی؟ مگر اینکه ما در اینجا این استفاده را کنیم که بله این خمسة موارد صحیح است، امام علیه السلام واقعاً منظورشان همین خمسة موارد است و آن چهار مورد دیگر خروج موضوعی دارد، اولاً کسی که نیت نداشته باشد، اصلاً عبادت بدون نیت می‌شود؟ عبادت بدون نیت نمی‌شود. فرض کنید یک کسی بدون نیت به جای نماز بیاید ورزش کند، خب این نیت ورزش داشته باشد! خب نماز باطل است اصلاً. یا اینکه اصلاً به جای نیتی که برای نماز صبح می‌خواهد بکند نیت نماز لیلة الدفن را بکند! بگوید حالا ما قضای نماز لیلة الدفن را صبح انجام می‌دهیم! هنوز نکیر و منکر نرفتند سراغش، مثلاً دیشب دفنش کردند تا اذان صبح باقی است، ما الان انجام بدهیم مثلاً هنوز دارند از او سوال و جواب می‌کنند! هنوز دارند مَن ربُّک می‌گویند مَن نبیُّک می‌گویند هنوز نکیر و منکر بالای سرش هستند...! خب اینکه نماز صبح نیست، نیت نماز لیلة الدفن کرده. نیت نماز لیلة الدفن که به نماز صبح ربطی ندارد، خب این اصلاً معلوم است که خروج موضوعی دارد. معنی ندارد امام علیه السلام بیاید بگوید آقا در مورد نیت فرض کنید که اگر نیت یک نماز دیگر کردی این نماز تو لاتعاد الصلاة است! لاتعاد الصلاة دیگر ما نداریم. عبادتی که نیت ندارد آن عبادت صلاة نیست، خروج موضوعی دارد.