جلسه ۱۰۳

یا مثلاً فرض کنید که به عنوان سجده، سجده‌ای فرض کنید که می‌خواهد بکند و این سجده نه به عنوان صلاة است خب نمی‌گویند این سجده...، سجدۀ اضافی در صورتی است که سجدۀ به عنوان سجدۀ جزء من الصلاة باشد اما فرض کنید که اگر شخصی آیۀ سجده دار بر او قرائت کرده، دارد نماز می‌خواند بسم اللَه الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین یک مرتبه یکی یک آیۀ سجده دار را قرائت می‌کند، از آن چهار موردی که سجده سجدۀ واجب است حالا ولو غیر واجب هم باشد سجده سجدۀ مستحب هم باشد و این به نیت سجده می‌رود نه به نیت سجدۀ جزء من الصلاة، نه، به نیت اینکه سجده عملٌ واجبٌ عند قرائة آیة سجده ولابد من اتیانه این چرا نماز باطل باشد؟ چرا نماز باطل باشد؟ این سجدۀ اضافه انجام نداده. سجدۀ اضافه سجدۀ به عنوان جزء صلاة، این باطل می‌کند. اما اگر فرض کنید که یک نفر یک سجده‌ای انجام بدهد به عنوان عملٌ واجبٌ عند الاستماع آیة السجده، این در اینجا سجده حساب نمی‌شود و این شخص باید سجده کند و بعد قیام کند و بعد بقیۀ نمازش را بخواند. مثل اینکه فرض کنید که کلام اضافی در نماز موجب بطلان است، حالا اگر شما رد سلام کردید موجب بطلان است؟ سلام که موجب بطلان نیست چون شما یک عمل واجب را انجام می‌دهید و این عمل واجب...،

سؤال: ...؟

جواب: بله؟ 

سؤال: به عنوان اینکه واجب است، جواب سلام را می دهد

جواب: این هم واجب است. وقتی که قرائت آیۀ سجده دار می شود واجب است برای شما که سجده کنید. حالا بحث در وجوب نیست بحث این است که، اصلاً کاری به سجدۀ واجب هم نداریم، سجده‌ای که موجب بطلان است، به عنوان جزء صلاة، این موجب بطلان است.

فرض کنید که من باب مثال شما اگر به جای تسبیحات اربعه شروع کردید حمد را خواندید باید دو سجدۀ سهو انجام دهید چرا؟ چون قرائت حمد می‌شود کلام اضافی، گرچه حمد است ولی چون بدون اختیار است، یک وقت انسان از روی اختیار حمد را می‌خواند در رکعت ثالثه، به جای تسبیحات اربعه سورۀ حمد را می‌خواند، این در اینجا اشکال ندارد. ولی یک وقتی نه، نیت دارد که تسبیحات اربعه را بخواند منتهی اشتباهاً سورۀ حمد را می‌خواند، این می‌شود کلام اضافی. لذا فقهاء هم فتوا می‌دهند می‌گویند که سجدۀ سهو باید انجام بدهد دیگر، سجدۀ سهو دارد، این کلام، کلام اضافی است. پس مربوط به نیت مکلف است که به چه نیتی این فعل انجام می‌گیرد.