جلسه ۹۸

منظور در اینجا همین است یعنی اگر ما بخواهیم جمع به این بکنیم معنا این است که یک وقتی این میته موجب تغییر رائحه می‌شود خب در این صورت این مشمول ادله می‌شود، اگر نشود نمی‌شود، پس آن وقت با روایات دیگر این روایت را می‌شود ؟ داد، به خاطر اینکه این آب، آب طاهر است ولو اینکه داخلش میته افتاده اما آب آب طاهر است، انسان احساس آن را می‌کند هم وضو صحیح است هم...،

سؤال: با روایات کر تعارض پیدا می کند

جواب: چرا؟ 

سؤال: چون در روایات هست که چاه ولو کر هم باشد اگر میته داخل آن بیفتد پاک نمی شود مگر ؟ باشد

جواب: خب همین را می‌گوییم دیگر. می‌گوییم این که کر باشد [اگر عذره یا میته] داخل آب بیفتد معنیش این است که تغییر بدهد، جمعش به این است که آن عذره و آن میته باعث تغییر رائحه شود آن وقت در آن صورت دیگر پاک نمی‌شود مگر اینکه نزح شود از آن به آن مقداری که هست.

و اصلاً خود نضح را شما نگاه کنید فرض کنید که می‌گوید در مورد طائر مثلاً ده رطل، در مورد گنجشک، عصفور اگر باشد مثلاً ده‌ تا، در مورد غراب باشد اینقدر، در مورد حیوان باشد اینقدر، اینی که می‌گوید که اینقدر و اینقدر یعنی چه؟ یعنی به مقدار تأثیر و تأثرش دیگر، خب معنایش این است دیگر و الا معنی ندارد، خب میته، میته است دیگر، نجس نجس است دیگر، ما نجس و نجس‌تر که دیگر نداریم، نجس و انجس که دیگر نداریم. این یعنی به مقداری که خلاصه این از این متغیر شده، به مقدار عمق و به مقدار عرض، به همان مقدار شارع آمده یک مقداری را مشخص کرده. عرض کردم از خود ادله‌ی نزح ماء بئر هم این معنا به دست می‌آید که اگر ما حتی در مقام جمع نبودیم، نفس این ادله که تعداد را مشخص کرده می‌رساند که جنبه‌ی انفعال در اینجا مطرح است.