جلسه ۹۷

و خودشان هم می‌فرمودند که به طور کلی سالک نباید استخاره کند. سالک باید توکل بر خدا داشته باشد و انجام بدهد و این منافاتی با استخاره‌ی ایشان ندارد، چون منظور ایشان این است که اگر سالک بیافتد در استخاره، دیگر در هر قضیه‌ای می‌خواهد استخاره کند و این صارف است از توجه به او و از اتکال به او، صارف به جزئیات است ولی اگر خب یک سالکی باشد نه، در عین توکل به خدا و واقعاً استوای طرفین و اینها، برایش قضیه‌ی هیچ حل نمی‌شود الا به این استخاره[ در این صورت می توانیم بگوییم اشکالی ندارد]، یعنی جمع عملی بین فعل ایشان و کلام ایشان به این است که این منظور حذر از توجه به جزئیت است و انصراف از کلیت سببیت و موثریت است، این منظور است نه اینکه ایشان بخواهند استخاره را رد کنند، نه استخاره صحیح است و درست است.

سؤال: [اختلاف در جوابهای استخاره چه محملی می تواند داشته باشد؟]

جواب: این اختلاف یکی ممکن است که به نیت خود طرف برگردد.

یکی اینکه در زمینه‌ها تفاوت پیدا می‌کند. الان بد می‌آید فرض کنید که فردا خوب می‌آید، اگر بخواهد امروز اقدام کند بد است، [چون] ظرف تغییر پیدا کرده. 

و همین طور بسته به آن عالم تعارض و تصادمات است که مثلاً بد می‌شود. الان فرض کنید که در عالم تعارض و تصادمات در آن امر، چون استخاره معنایش نزول از آن عالم است دیگر، این در اینجا به یک کیفیتی هست که الان اگر بخواهد این جریان در عالم خلق، تحقق پیدا کند مفسده ای برایش بار می‌شود. ممکن است بعد نحوه‌ی قضیه برگردد و یک مسائلی انجام بگیرد که همین امر، برایش مصلحت داشته باشد، انسان خبر ندارد یعنی نمی‌داند چه جریاناتی است. فرض کنید که یک زنی را انسان می‌خواهد بگیرد، انسان هم هیچ خبر ندارد، یک شخصی به این زن نظر دارد اگر انسان بخواهد این زن را بگیرد ممکن است خطری برایش پیدا شود اما یک دفعه به جهتی از جهات، نظر آن شخص از او برمی‌گردد بعد از ده روز و این حرفها، طبعاً دیگر مانع از سر راه برداشته می‌شود. این یکی از جهات مهم است که انسان در دو مورد مختلف که استخاره می‌کند اختلاف در اینجا می‌بیند.