جلسه ۹۷

من خودم پیش یکی از آقایان معروف طهران بودم که هم به فضل معروف است و هم به سخنوری معروف است و خطیب خیلی...، الان هم بسیار پیر است، ما با آقا بودیم آنجا در خدمت ایشان که افراد دیگری هم آمده بودند، خیلی شخص سرشناسی است، خیلی [مراجعات] دارد. یکی تلفن زد استخاره می‌خواست از آن آقا. او دنبال قرآن بود یکدفعه آقا از داخل جیب‌شان قرآن درآوردند بدهند به او، گفت که نه آقا خودتان استخاره کنید، هر چه آقا اصرار کردند گفت نه خود شما استخاره کنید، آقا استخاره کردند و آیه را فقط برایش خواندند، این آیه را و او گفت انجام ندهید بهتر است در حالتی که قشنگ برخلافش بود! با اینکه از معاریف است ها! اهل فضل است! از منبری‌های قدیم است که به فضل و علم و اینها معروف است! یعنی شاید الان منبری مثل او نداشته باشیم.

تلمیذ: ...؟

استاد: ...بلاغی فوت کرده. الان خب ایشان نه[هنوز زنده است]، سیدی است، خیلی فضلش و اینها چیز است. و خب آقا تأدباً نگفتند خوب است یا بد است، فقط همین آیه را گفتند این است ولی...! و این خیلی مهم است، خیلی، که انسان چطور از لابه‌لای این کلمات تشخیص بدهد. 

یا استخاره‌ای که فرض کنید که این آقا‌ی معروفی که آقا در روح مجرد آوردند که يٰا أَيُّهَا اَلنّٰاسُ اِتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ اَلسّٰاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ ﴿الحج‌، ١﴾ این خیلی عجیب است! چطور می‌شود رفتن پیش یک ولیّ خدا استخاره‌اش این بیاید؟! اِتَّقُوا رَبَّكُمْ بپرهیزید! خب این با یک کلمه‌ی اِتَّقُوا خلاصه دچار خبط شد و اشتباه کرد. اما اِتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ اَلسّٰاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ معنایش این است که اینجا دُم شیر است به بازی نگیر! این است معنای آیه. إِنَّ زَلْزَلَةَ اَلسّٰاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ یعنی تمام ارکان وجود انسان را، این به هم می‌ریزد، در دم و دستگاه آدم زلزله می‌آورد یعنی این طرف را می‌کند آن طرف! آن طرف را می‌کند این طرف! خیالات را به هم می‌ریزد! تمام توهمات را درب و داغون می‌کند! آن وقت این خب یک همچنین شخص عالمی و... استفاده‌ی منع می‌کند از آن، در حالی که خب بالعیان روشن است. خب این را چه کسی می‌فهمد؟ این را یک شخصی می‌فهمد که اطلاع بر اسرار دارد، حداقل تا حدودی. لذا ایشان به ما هیچ وقت توصیه‌ی به استخارۀ به قرآن نمی‌کردند. در بعضی موارد خب واقعاً انسان عجیب چیز هست و خب متوجه می‌شود انسان حتی قرآن را، در بعضی موارد هم خب مشکل است. ایشان امر به تسبیح می‌کردند. تسبیح‌شان هم همین طریق هشت تایی بود که منقول از امام زمان است، سید نقل می‌کند.