جلسه ۹۶

سؤال: ...؟

جواب: بله دیگر، آن وقت آن دیگر عین نجاست را هم دیگر ندارد.

سؤال: ...؟

جواب: بله، خون یا بول یا خمر، اینها خیلی به سرعت تبدل پیدا می‌کنند یعنی همان اطلاق عرفی در اینجا کفایت می‌کند. در مورد بول خیلی سریعاً از بین می‌رود یا در مورد خمر اصلاً چیزی باقی نمی‌ماند یا فرض کنید که الکل، وقتی الکل یک جا باشد حتی روی دست شما الکلی بشود بعد از پانزده ثانیه اصلاً به طور کلی خشک خشک است، اصلاً می‌پرد هیچ اثری ندارد. در اینجا خب دست شما متنجس است منجسیت ندارد. ولی در مورد دم این طور نیست، اگر خونی در یک جا بماند ولو که خشک شود به عبارت دیگر این جنبه‌ی رطوبتش که همان پلاسمایش است، تازه نه خود پلاسما، باز مایعی که در آن است، خود پلاسما باز جرمیت دارد اما آبی که خون را به صورت رقیق درمی‌آورد حالا ما اسمش را بگذاریم آب مقطر، چون خون آب مقطر دارد دیگر، آن جنبه‌ی مائیتش که تبخیر شود باز آن جنبه‌ی دمویتش، منجسیت خودش را حفظ می‌کند یعنی عرف به خون به لحاظ اجتماع مع المائیه، اطلاق دم نمی‌کند یعنی آن آب و رطوبت خون را جدای از خون فرض می‌کنند، دم را جدای از آن فرض می‌کنند پس بنابراین با خشک شدن و جفاف، آن دمویت خودش از بین نمی‌رود، به حال خودش باقی است مثل عذره می ماند الا اینکه خود عین دم از بین برود، از خود دم هم فقط یک آثاری بماند یعنی فرض کنید که قرمزی بماند که خب دیگر در این صورت جرمیت ندارد، وقتی جرمیت نداشت دیگر پس بنابراین متنجس است ولو اینکه[رنگش باقی بماند]

بسم اللَه الرحمن الرحیم

بحث در مورد اجرای قاعده[ی قرعه] در شبهات موضوعیه بود. فقهاء مواردی را در اجرای این قاعده در ابواب مختلفه‌ی فقهی متذکر شدند که انشاءاللَه امروز این بحث را به اجمال تمام می‌کنیم و به بحث بعدی وارد می‌شویم در جمع عرفی بین قاعده و بین جریان قاعده در عرف.