جلسه ۹۰
4سؤال: ...؟
جواب: بله؟
سؤال: مشیت الهی در این است که قرعه به این صورت در بیاید
جواب: خب بله، معنایش همین است دیگر،
سؤال: اما این که قرعه به نام چه کسی بیفتد، این هیچ کاشفیتی ندارد
جواب: نه، این کاشفیت ندارد. این قرعه کشف میکند از آن مشیت الهی، کشف میکند از اختیار اللَه حالا آن اختیار اللَه هر چه میخواهد باشد ولو اینکه ظاهراً و به حسب ظاهر برخلاف علم ما باشد و بر خلاف یقین باشد، خب این هیچ منافاتی با این مسالۀ قرعه ندارد و روایات در این زمینه بسیار است حالا به روایاتش من حیث المجموع در این قضیه اشاره میشود.
این یک اشکالی که متوجه شده بر این آیه و این عرضی که شد.
مسالۀ دیگر اینکه چطور اینکه این قضیه در جریان حضرت یونس هم میآید که در اینجا میفرماید که وَ إِنَّ يُونُسَ لَمِنَ اَلْمُرْسَلِينَ ﴿الصافات، ١٣٩﴾ إِذْ أَبَقَ إِلَى اَلْفُلْكِ اَلْمَشْحُونِ ﴿الصافات، ١٤٠﴾ فَسٰاهَمَ فَكٰانَ مِنَ اَلْمُدْحَضِينَ ﴿الصافات، ١٤١﴾ حضرت یونس فرار کرد، آبق شد، مثل عبد آبق فرار کرد إِلَى اَلْفُلْكِ اَلْمَشْحُونِ این کشتی که پر از جمعیت و اثاث و چیز و اینها بوده فَسٰاهَمَ و دیگر شرح نمیدهد جریان چه شد، فَسٰاهَمَ اینها کار را به مساهمه کشاندند. مساهمه از سهم است، استهمه یعنی سهم انداخت، سهم قرار داد، اقترعه قرعه زد. چون در آن موقع قرعه را با سهم و قداح قرار میدادند. مساهمه و مقارعه با استهام و اقتراع در اینجا یک معنا دارد. استهام یعنی همان اقتراع، قرعه زدن. مساهمه یعنی مقارعه و قرعه کشیدن. معلوم میشود که خود حضرت یونس هم در این مساهمه شریک بوده، در این مقارعه، قرعه انداختن، خودش شریک بوده و خودش امضاء میکرده این قرعه را. یعنی یک تنفیذ شرعی در دین حضرت یونس پای قضیه بوده که خودش هم داریم فساهمه، یعنی خودش هم اعمال سهم کرد. خودش نه اینکه فساهمه القوم، نه، حضرت یونس فساهمه، فَكٰانَ مِنَ اَلْمُدْحَضِينَ این دیگر از مغلوبین شد. مدحض یعنی مغلوب. این دیگر مغلوب واقع شد و قرعه به نام او افتاد.

