مرتب سازی:
جلسه ۸۲
5سؤال: اگر تصرف در اعیان نباشد ما چطور می توانیم بفهمیم که مثلاً ایشان سلطه دارد بر منافع مگر به یک اعترافی، اقراری، مدرکی؟ اگر آن مدرک نباشد ما به همان اطلاق خودش عمل می کنیم
جواب: ببینید یک عین موقوفهای هست، سر هر ماه همسایهها همه میبینند این شخص میآید فرض کنید که من باب مثال صندوقهای پرتقال و میوه و پول را میآورد در خانه میدهد، خب این خودش ید است دیگر. چطور شما در خود عین حکم میکنید؟
سؤال: اگر خودش نگوید که وقف است و محل نزاع بشود، ید در اینجا شامل است
جواب: در اینکه خودش میگوید که همه میگویند مال ما هست. صحبت در این است که علاوۀ بر آنکه میگویند این عین، مال ما است آیا علاوۀ بر این، صرف اقرار این کفایت میکند یا ید هم باید باشد؟ اقرار این که بالاخره هر کسی که مدعی و مدعا علیه است میگوید مال من است دیگر، هم مدعی میگوید این مال من است هم منکر و مدعا علیه میگوید مال من است. در این که شخص...،
سؤال: نه، می گوید مال من نیست. وقف است
جواب: اگر بگوید خب بله، اگر بگوید...،
سؤال: اگر نگوید مورد نزاع باشد ما همان اخذ می کنیم به مسئلۀ ید
جواب: اگر نگوید، بگوید مال من نیست؟
سؤال: بله
جواب: اقرار العقلاء علی انفسهم نافذ دیگر. میگوید مال من است،
سؤال: اگر نگوید این وقف است، بگوید مال من است...
جواب: خب عرض بنده هم که در روزهای گذشته همین بود. عرض بنده این بود که ید باید ظهور در یدیت داشته باشد. این است. با فرض این...، لذا در روایت جمیل بن صالح، آن روایتی که بعداً میآید، همان مطلبی را که ما عرض کردیم، این روایت میآید همان را تایید میکند و همان مطلب را حضرت دارند در اینجا میفرمایند.
صحبت در این است که اگر یک شخصی بیاید بگوید که این اموالی که الان دارم و این منافعی که دارم استفاده میکنم، این منافع مال من است. خیلی خب، ما باید ببینیم آیا بر این منافع ید دارد یا ندارد؟ چه نحوه این ید ظهور پیدا میکند؟ به اینکه ببینیم سر هر ماه من باب مثال این شخص بیاید ده هزار تومان درِ این خانه بدهد و بگوید آقا این سهم وقف شما است. همسایهها هم میبینند، فلان میبینند، چه و چه میبینند.