جلسه ۷۸

یك شخصی كه مورد وثوق شماست اگر یک مطلبی، یك قضیه ای از آقا نقل كند شما به آن ترتیب اثر می دهید، منتهی با آن مبانی می سنجید آیا این با آن مبانی ایشان می خورد یا نمی خورد؟ اگر خورد قبول می كنید اگر نخورد همین شما با اینكه به او وثوق دارید ردش می كنید، رد نمی كنید؟ شارع هم همین است.

احكام مسائل یك احكام در یك كادر مخصوص و در یك محدودۀ معین و تعریف شده كه نیست، احكام یك سری احكام است، شارع آمده این احكام را بیان كرده بعد گفته این را به مردم بگویید، مردم گفتند بیایید به این عمل بكنید. خب دیگر چكار كرده غیر از این؟ كاری انجام نداده شارع، پس بنابراین امضای شارع در اینجا جعل حجیت است؟ نه. فقط امضای شارع به معنای تنجّز تكلیف است عند البلاغ. یعنی اینكه وقتی كه این تكلیف به واسطۀ این وثاقت به من می رسد شارع آن وقت می آید این را امضاء می كند نه قبلاً. یعنی اگر من رفتم با آن وثاقت خودم، با آن اعتماد خودم به راوی، به خبر، به خبر واحد، به اصل، به امارات و امثال ذلك به یك مطلبی رسیدم حالا كه به این مسأله رسیدم شارع می آید این وثوق و بلاغ را امضاء می كند باید به آن عمل كنی. پس شارع نیامده حیثیت تعبّدی در اینجا بیاورد. حالا اگر من به یك همچنین وثاقتی نرسیدم، ابی بصیر است، باشد، محمد بن مسلم است، باشد، محمد بن ابی عمیر است، باشد، امّا برای من وثاقت ایجاد نكرد، اینجا مفرق طرق است. آیا این روایت... دیگر می شود. اینجا است. 

اگر ما امضای شارع را از باب متمم جعل و جعل حجیت بدانیم و لو اینكه این روایت در ما ایجاد وثاقت نكرده، در اینجا این روایت به نسبت به ما می شود حجت. شارع در اینجا آمده حیثیت تعبدیه آورده، متمم جعل در اینجا آورده و لو اینكه نباشد. امّا اگر ما امضای شارع را جعل تنجّز كردیم پس از طی سیرۀ عقلائیه، اگر این طور شد كی امضای شارع می آید روی این حجت؟ كی امضای شارع می آید روی آن دلیل؟ وقتی كه از نظر وثاقت پیش ما تمام شده باشد، آن موقع امضای شارع می آید. و مفرق بین طرق در اینجا است. پس بنابراین اصلاً به طور كلی مسائل متمم جعل و متمم كشف و از امارات و امثال ذلك همۀ اینها می رود پی كارش. وقتی كه اینها رفت پی كارش ما می مانیم و این روایت، این روایت هم همین را بیان كرده.