جلسه ۷۸

شارع آمده فقط احكام را بیان كرده بعد رفته كنار، خودتان می دانید، خودتان می دانید هر كاری می خواهید بكنید. ما در مقام عمل آمده ایم این بساط را پهن كردیم. ما در مقام عمل آمده ایم اینقدر كتاب درایه و رجال و حدیث و امثال ذلك را نوشتیم. ما در مقام عمل به واسطۀ بدبختی و بیچارگی و دور بودن از زمان ائمّه علیهم السّلام مجبور شده ایم اینقدر تحقیق در حال رُواة و امثال ذلك بكنیم، شارع كه نیامده آنها را بیان بكند و یؤیدُهُ اینكه همین ادله ای كه در باب توثیق روات هست خودش دلیل بر این است كه شارع در اینجا در باب متمم كشف نیست. حیثیت تقییدیۀ شارع حیثیت امضایی است نه حیثیت تعبدیه.

العمری و ابنه ثقتان فما ادیا عنی فانی یؤدیان یعنی این را می خواهد بگوید نمی خواهد حضرت بگوید من عُمَرِی و فرزند و ابن او را من جعل وثاقت در آنها كردم تا حیثیت، حیثیت تعبدیه بشود، نه، می گوید اینها ثقتان هستند پیش من نه اینكه من در آنها وثاقت را تزریق كردم! ثقتان هستند پیش من و وقتی یكی پیش امام ثقه بود خب معلوم است دیگر، این راه به واقع دارد دیگر، این طریق به واقع دارد دیگر. حضرت در اینجا متمم كشف نیامده جعل بكند. جعل متمم كند! نه! حالا كه وثاقت اینها مورد تأیید من است فما ادیا عنی فانی یؤدیان فیلزم علیکم ان عمل بما روا عنی، یا یونس بن عبدالرحمن ثقة خذوا عنه معالم دینکم حضرت در اینجا امر به أخذ را مترتّب بر وثاقت یونس كرده، یونس ابن عبد الرّحمن ثقةٌ حالا كه ثقه شد پیش من و وثاقت او پیش من محرز شد خذوا عنه معالم دینکم این كجایش متمم كشف است؟ اینكه بر خلاف است، اصلاً دارد امضاء می كند سیرۀ عقلائیه را، اصلاً متمم كشف و تتمیم جعل اینجا ندارد. زکریا ابن آدم مأمون علی الدین و الدنیا من باب مثال، این همه ما توثیقاتی كه ما در باب رُواة داریم، اینكه می گوید مأمونُ علی الدّین والدنیا یعنی چه؟ یعنی شخص مورد وثوقی است دیگر.