جلسه ۷۶

اینجا این مسأله است كه اگر این رفت و آمد متوالی و امثال ذلك در اینجا نباشد به صرف اینكه یك ماشینی فرض كنید كه الان دست یك شخصی هست لذا اوّلین كاری كه شما می كنید می گویید آقا سند ماشین كجاست؟ می گوید آقا سند آن پیش من نیست. اِ! پس دزدیده ای؟ مال كیه دست شما؟ یعنی صرف اینكه الان این در دست این است و صرف اینكه این درِ منزل را باز می كند دلالت نمی كند این منزل مال اوست لعلّ اینكه مستأجر باشد دارد بیع فضولی می كند. لذا شما از او سند می خواهید می گویید شما كه الان در اینجا مدّعی بر ملكیت هستی باید سند بیاوری إرائه كنی. یا اینكه فرض كنید یك نفر را با یك زنی می بینید آیا فوراً می گویید این زن این است و در دادگاه شهادت می دهید؟ نه، شما باید بروید بیایید ببینید و این حرفها، لعلّ اینكه بر این مسأله حدّ بار بشود. ممكن است بر این مسأله قتل بار بشود، ممكن است بر این مسأله، مسائل حقوقی و این حرفها، مسائل چیز بار بشود. به صرف این شما نمی توانید بگویید این زن این است.

سؤال: به عكس آن هم هست، یك مورد من خودم توی حرم دیدم یك طلبه ای منتظر زنش بود، بعد زنش آمد و با هم دیگر داشتند می رفتند، آمدند گرفتندشان؛ گفتند آقا طرز حركات شما مشكوك بود! هر چی می گفت آقا زن من است، می گفتند نه! خلاصه گفتند پوشیه ات را بزن كنار ما باید ببینیم ! گفت آخه بابا زن من است نمی خواهم ببینید. بالاخره رفتند از منزل شناسنامه آوردند متوجّه شدند این زنش است ولش كردند. یعنی اینجا قرینه نیست؟

جواب: اتّفاقاً اینجا حق با آنها است. آنها از یك نظر كار اشتباه كردند كه مسألۀ تجسس در اینجا بوده، این كار حرام است. ولی واقعاً از نقطۀ نظر عقلایی اگر الان در مملكت یك قانونی بخواهد وضع بشود به خاطر مصالحی بر اینكه در اینجا كسانی می توانند راه بروند- ما از نظر عقلایی داریم صحبت می كنیم- كسانی می توانند در خیابان با هم حركت كنند كه زن و شوهر باشند، غیر از این نمی تواند باشد. اگر باشد طرز حركات خودش قرینه می شود بر عدم زوجیت. بله این كارشان درست بوده یعنی اگر این قضیه، اگر مسلۀ ما...، این كاری كه اینها می كنند حرمت تجسس را دارد