جلسه ۷۵

فرض كنید به صرف اینكه اگر یك كسی آمد و یك دعوایی مثلاً مشاهده شد، خب انسان می تواند شهادت بدهد که اینها زن و شوهر هستند و ما مدّت هاست كه داریم اینها را می بینیم. امّا اگر یك وقتی نه، قضیه، قضیۀ مهمّی بود، مسأله، مسألۀ قتلی در كار بود، مسأله، مسألۀ بسیار خطرناكی در این چیزها بود، دیگر آن وقت اینجا باید ببینیم كه آیا به این شهادت ظاهر انسان می تواند اكتفا بكند یا اینكه در آنجا شهادت، شهادت واقعی است، آن وقت این می رود در آن...، یعنی ما یك قواعدی داریم كه مربوط به شهادت و امثال ذلك می شود، چون از قواعد ما یكی این هست دیگر، یكی از قواعد ما وجوب شهادت است در ادّعا، البته خب این را ذكر نكرده اند ولی ما یك بحثی در این قضیه داریم كه وقتی كه ادّعایی مطرح بشود واجب است كه شهادت در اینجا باشد و آیات قرآن و روایات و این حرفها بر این قضیه دلالت دارند گرچه خب من ندیدم در جایی این مطلب مطرح بشود، ممكن است بعضی ها هم این را مطرح كرده باشند.

حالا در آنجا این صحبت هست كه این شهادت آیا مراتبی دارد یا مراتبی ندارد؟ و قاضی در چه مرتبه باید قبول شهادت و تلقّی شهادت را در آنجا بكند؟ آن وقت در اینجا هم بالمناسبه، طرداً للباب این مطلب می آید كه در این موارد آیا ملكیت، ملكیت واقعیه است یا ملكیت، ملكیت ظاهریه است و اگر شهادت باشد آیا شهادت به ظاهر است یا شهادت به واقع است؟ آیا انسان می تواند در اینجا به واقع شهادت بدهد یا نمی تواند؟ دیگر اینها بحث هایی است كه در اینجا می شود. احساس كردم كه اگر بخواهم وارد بحث [بعدی] بشوم نتوانم [حق مطلب را ادا] بكنم،... سرم درد گرفته بود چون خیلی كشش نداشتیم انشاءاللَه باشد برای روز دیگر، ...