مرتب سازی:
جلسه71
3اگر شخصی حرفهای دارد كه میتواند این حرفه را در طول حج مورد استفاده قرار بدهد باید این كار را بكند و به حج برود. اگر كسی فرض كنید كه من باب مثال مُبلِّغ است و با تبلیغ پول درمیآورد، این بایستی كه برود در طول حج تبلیغ كند و زاد و راحله را به این وسیله بدست بیاورد، این هیچ اشكالی ندارد. اگر كسی فرض كنید كفّاش هست این كفشی كه در اینجا میدوزد خب برود كفش حاجیها را بدوزد، برود نعلین آنها را بدوزد و تحصیل زاد و راحله بكند. اینكه یك زاد و راحله ای كنار باشد اصلاً از كجای روایت اینها همچنین استفادهای را میكنند؟! شخص مشتغل به یك شغلی هست، میتواند این شغل را در طول حج هم انجام بدهد و تحصیل زاد و راحله بكند. ولو با مشقت باشد باید این را انجام بدهد. خب حالا نكته در این است، به این مسأله فقط ما به عنوان یك نمونه اشاره كردیم و فتوا هم همین است یعنی بنا بر این است كه لازم نیست استطاعت به عنوان یک استطاعت مالیهای باشد كه شخص تحصیل مال كرده باشد، نه، یك همچنین چیزی ما در شرع نداریم بلكه ما بسیاری از افراد را میبینیم که اینها در زمانهای سابق و در زمان ائمه حج میكردند و فقط یك شلوار و یك پیراهن تنشان بود و دیگر هیچی نداشتند. با كاروان راه میافتادند پیاده میآمدند میرفتند حج. در همان جا هم حمالی میكردند، سقایی میكردند و امثال ذلك، پول میگرفتند و خرجشان را میگذراندند، زن و بچهشان هم پول داشتند تا اینها برگردند، اینها حاجی هستند.
استطاعت یعنی قدرت برای انجام دادن مناسك، همین، والسلام. حالا حتماً باید فرض كنید كه استطاعت، استطاعت با چلوكباب و قیمه پلو باشد؟! نخیر، استطاعت با نان و پنیر و سبزی و انگور هم استطاعت است، این لازم نیست كه به این كیفیت باشد. و در اینجا قضیه، قضیۀ[ نوع لحاظ نمیشود،] قضیه، قضیۀ شخص است. استطاعت به شخص برمیگردد. اگر یك شخصی ثروتمند و مُترَف و مترفه و امثال ذلك باشد در عین حال اگر بتواند به این كیفیت مكه برود، مكه بر او واجب است، شوخی بردار نیست. ولو اینكه پیاده هم میتواند برود باید برود. شخصی كه میتواند پیاده برود باید پیاده برود. زاد و راحله در اینجا حمل میشود بر موارد عموم كه عموم مردم بدون راحله نمیتوانند این مسافتها را طی كنند و ماهها در راه باشند و به این كیفیت بخواهند بروند. شخصی كه بخواهد تنها برود خب از قافله عقب میماند، سرعت قافله با سرعت انسان تفاوت دارد. انسان ماشیاً حركت میكند، قافله راكباً حركت میكند و اگر بخواهد عقب بماند خطر او را تهدید میكند. لذا میگویند زاد و راحله. اما اگر یك كاروانی اصلاً پیاده راه افتاد، واجب است بر كسانی كه میتوانند اینکه پیاده حركت كنند و به مكه بروند.