جلسه68

جواب: خب ما می‌گوئیم الان آب هست و ما استفاده هم می‌توانیم بكنیم، شیرآب باز است، هم آب وجود دارد و ما هم می‌توانیم استفاده بكنیم[(یعنی دستمان را زیر شیر آب بگیریم)]، بله اگر آب باشد روی زمین، نتوانیم، حرف شما درست است.

لذا ما همین را می‌گوئیم، می‌گوئیم حضرت در اینجا آمده احاله داده مسأله را به ارتكازات عرفی، یعنی گفته شما وقتی كه با یك مسأله برخورد كنید من هم زنده نباشم(مُرده باشم) من كه امام هستم، شما چه می‌كنید؟ خب می‌بینید دو مورد است، یك مورد ما نمی‌توانیم آب را برداریم، یك مورد می‌توانیم. آن موردی كه نمی‌توانیم...

سوال: ... یعنی چه یك عضو از اعضاء باشد، معذور باشد...

جواب: آقا آن مریض بوده

سوال: خیلی خب آن تمام هیكلش مریض بود آمدند

جواب: ضرر داشته برایش

سوال: آن هم اتفاقاً یك موردی بود که...

سوال: ارتكاز اول به تیمم نمی‌رسد دیگر که غسلش دادند

سوال: نه، نه، نه، حضرت استدلال می‌كنند. حضرت در ادامه می‌فرمایند ماجعل علیكم فی الدین من حرج

جواب: خب حرج، حضرت ... فرمودند اول كه نگفتند

سوال: خیلی خب، ببینید دقیقاً شاهد مثال مثل همین جاست. آنجا هم استشهاد كردند به ماجعل علیكم فی الدین من حرج چرا كه این مریض بود، تمام بدنش مریض بود 

جواب: خب این هم یك تكه اش مریض است

سوال: نه مسأله مسألۀ غسل بود. اینجا هم همین طور است. آنجا حضرت می فرمایند چرا تیممش ندادند؟ اینجا هم قاعدتاً ذهنیت ما عود می‌کند که تیمم كن، چرا نمی‌گویند وضوی جبیره بگیر؟

جواب: كجا ذهنیت می‌رود؟ وقتی که شما با یك عضوتان می‌توانید وضو بگیرید، یك وقتی دكتر به شما می‌گوید آقا اصلاً اصل وضو برای شما ضرر دارد، آب به اینجا بخورد آبسه می‌كند و چرك می‌كند و باید عضو را قطعش كرد، هیچ وقت ذهن به وضو نمی‌رود. یك وقتی نه، این نمی‌گوید باید قطعش كرد، می گوید حالا ضرر دارد شما می‌توانید مُتَمَحِّل بشوید، تَمحُّل كنید، می‌توانید پارچه‌ای رویش بیاندازید، قشنگ همین وضو را می‌گیرید با این...