جلسه 67

یکی فرض کنید روایتی است که در قرب الاسناد است و عن الصادق علیه السلام عن ابی عن النبی قال اعطااللَه امتی و فضّل به علی سایر الامم اعطاهم ثلاث خصال لم یأتی الانبیاء و ذلک انّ اللَه تعالی کان اذا بعث نبیاً قال له اجتهد فی دینک و لا حرج علیک یعنی خلاصه هر تکلفی می‌خواهی در دینت انجام بده، جهد خودت را در دین به کار ببر، سخت بگیر برمردم ولاحرج علیک و ان اللَه تعالی اعطا امتی ذلک حیث یقول و ما جعل علیکم فی‌ الدین من حرج این مربوط به امت گذشته بود اما در امت ما من‌باب مثال نیست.

این معنا یک معنای کلی است اما آنچه را که ما در صدد آن هستیم،[این است که] مواردی را که ائمه بیان کردند آن موارد را پیدا بکنیم. 

یکی روایت معروفی است که صحیحۀ زراه از ابی جعفر است که در آنجا دارد که اگر دست کسی برای صورت و برای وجه و اینها آسیب دیده باشد و این حرفها، انسان می‌تواند با یک مقدار دیگری، دست و صورت خودش را بشوید و اینها؟ حضرت می‌فرمایند لازم نیست، باید تیمم کند. این خودش یک امر حرجی است. یعنی حتی به این مقدار که مثلاً این دو تا انگشت فرض کنید بسته است، انسان آب‌ را این طور می‌تواند بردارد، حضرت می‌فرمایند این مقدار نه، چرا فرض کنید با دستش آب بر روی صورت بریزد؟ این حرجی است و باید تیمم کند. یعنی اینقدر قضیه را حضرت در این جا سهل گرفتند.

یک روایت روایت فضل‌بن یسار است قال فی الرجل جنب یغتسل فینظر من الماء فی الاناء آب توی آن ظرف می‌ریزد فقال لابأس اشکال ندارد، از آن آب می‌تواند مصرف کند ماجعل علیکم فی‌الدین من حرج خب این در حالتی است که می‌تواند برود یک کاسه آب عوض کند دیگر، حالا[اینقدر این مسئلۀ سختی که نیست] منتهی همین قدر که دوباره لباسش را بپوشد، جلوی مردم برود و ظرف آب را عوض کند، این مقدار را...!