جلسه ۵3

سوال: متعاقدین قصد مبادله‎ای دارند که استمراری است بعت و اشتریت یعنی این که این همیشه مال توست و این همیشه مال من است؟

جواب: بله

سوال: این طوری است ظاهرش، نه این است که به صرف اینکه... 

جواب: بله، این همین طوراست و مفاد عقد هیچ وقت جنبۀ تعلیقی ندارد، البته جنبۀ تعلیقی به نحو ابتدایی ندارد اما ممکن است به عنوان یک حکم ثانوی داشته باشد ولی قطعاً در صورت علم به ضرر این جهت که شما می فرمائید محقق است، حالا عرض می کنم به چه کیفیت است.

متعاقدین در معامله‎ای که انجام می دهند، در این معامله منظورشان قطع عُلقۀ از این مال است، هیچ وقت شما یک قطع علقۀ تعلیقی ندارید، وقتی که یک جنسی را به شخصی می فروشید- این همان بحثی است که قبلاً هم عرض شد حالا هم دوباره عرض می‎شود چون ممکن است که در بعضی از موارد محل ابتلاء باشد یا در بعضی از عقودی که انشاء می‎شود این مسأله بیاید، خصوصاً در عقد نکاح- آنچه را که متعاملین انجام می دهند، این یک جهت تکوینی ندارد، یک جهت اعتباری دارد یعنی متعاملین هیچ وقت نمی‎آیند در آن مال یک تصرف کنند، تصرف تکوینی و صورت نوعیۀ آن عوضین را تغییر بدهند به واسطۀ نقل وانتقالی که تحقق پیدا می‌کند درخارج، بلکه در عالم اعتبار که عقلاء این اعتبار را لحاظ کردند و امضاء کردند وشارع هم امضاء کرده، می‎آیند از دلشان کار انجام می‎دهند، به خارج کاری ندارند. این فرش الان به حال خودش است، پشمش همین است، رنگ و صورت و نقاشیش هم همین است. من باب مثال آن جنس دیگری که در خارج هست، آن درهم و دینار، آن هم به همان شکل خودش وجود دارد یا آن کتابی که الان درخارج هست و قیمتش معادل این فرش است، آن هم در خارج وجود دارد، کاری نمی آید شخصی بکند برای اینکه این فرش را عوض بکند، مچاله بکند یا مثلاً آبش را بگیرد یا...، تحویل او بدهد، بلکه در عالم اعتبار می آید آن علقه و ارتباطی که بین خودش و بین این فرش هست، آن ارتباط را قطع می کند و بین خود و بین آن کتابِ درخارج، ایجاد ارتباط می‌کند، ایجاد علقه می‌کند اعتباراً، این می‌شود نقل و انتقال ولی در خارج چیزی عوض نمی شود. و همۀ این مسائل، مسائل اعتباری است یعنی آنچه که کار انجام می‌دهد همان دل است.