جلسه ۴۹

3

سوال: حکومت شبیه تخصص می شود؟
جواب: بله؟
سوال: حکومت باید شباهت به تخصص پیدا بکند؟
جواب: تخصص اصلاً خروج فرد است از موضوع تکویناً لا تشریعاً، این در تخصص است، فرض کنید وقتی می گوئیم که...
سوال: از جهت تصرف در ناحیۀ عقدالوضع عرض می کنم
جواب: آن بله، آن در ناحیۀ عقد الوضع معنایش این است که این تکویناً، حالا ما اسمش را فرض کنید تشریعاً می گذاریم، این اعتباراً می گذاریم، معتبِر می آید تصرف می کند و خارج می کند یک موضوعی را، یک فردی را از آن موضوع یا داخل می کند، به عبارت دیگر زور چپون می کند، یک فردی را در آن موضوع داخل می کند در حالتی که آن فرد حقیقتاً و واقعاً مصداق برای آن موضوع هست، این است، اما در تخصص اصلاً واقعاً مصداق نیست، مثلاً فرض کنید...
سوال: در هنگامی که اصلاً...،
جواب: بله؟
سوال: در هنگامی که حکومت هم در ناحیۀ...
جواب: آن هم همین طور است
سوال: در تصرف تضییقی...
جواب: تصرف تضییقی هم همین طور است
سوال: ورود است؟
جواب: نه، واقعاً آن فرد داخل در تحت موضوع است منتهی به خاطر یک اعتباراتی می آید این را خارج می کند، فرض کنید وقتی که می گوید لا ربا بین الوالد و الولد، این الآن در واقع، واقعاً این رِباست، واقعا زیادی است، وقتی که پدر به پسر پول قرض می دهد، فرض کنید که موقع گرفتن می گوید هزار تومان بوده هزار و صد تومان بده، این واقعاً رباست. ربا یعنی به معنای رشد، نموّ، نموّ اضافی، این واقعاً داخل است در تحت این دلیل عام، منتهی این می آید این را از فرد این موضوع خارجش می کند، این راجع به این جهت.
و مثالهایی را که آقایان در باب حکومت از نقطۀ نظر تصرف در عقدالحمل زدند، تمام آنها تخصیص است، یعنی وقتی که ما نگاه بکنیم می بینیم که هیچ کدام، توسعه و تضییق در ناحیۀ عقدالحمل نکردند، عبارت عقدالحمل را آمدند تغییر دادند، یعنی فرض کنید که من باب مثال وقتی که می گوید اکرم العلماء الّا زیداً، به جای اینکه بگوید الا زیداً یا لاتکرم زیداً، به جای این می گوید فرض کنید که لا وجوب الاکرام زیدٍ، خب این فرقی نمی کند، شما با تغییر عبارت که موجب حکومت نمی شوید، عبارت تغییر پیدا کند تا وقتی که توسعه و تضییق در ناحیۀ حمل نیست باز همان تخصیص به حال خودش باقی است، این از این نقطۀ نظر.