مرتب سازی:
جلسه ۴۸
4پس بنابراین وقتی که ما حکومت را توسعه و تضییق دلیل حاکم بر دلیل محکوم بدانیم، مقدار آن توسعه و تضییق منوط به توسعه و تضییق مولا است نه دیگر مخاطب. شما دیگر چطور می توانید با این ادله بر ادلۀ ابتدایی حکومت بدهید؟ شما نمی توانید. اگر فرض کنید که من باب مثال تحصیل وضو، در یک بیابان است، این بخواهد برود چهار کیلومتر فرض کنید به اندازۀ یک تیر، دو تا میدان، بخواهد برود و تحصیل آب بکند متضرر می شود، ضرری متوجهش می شود. خیلی خب در این جا آیا شارع آمده گفته که نرو سر جایت بنشین یا نگفته؟ بله در مورد خود وضو، نفس آب اگر ضرر داشته باشد شارع آمده گفته که تیمم کن. ولی اگر نه، نفس آب ضرر ندارد، حرکت برای تحصیل آب ضرر دارد شارع که در این جا نگفته. وقتی نگفته شما به چه ملاکی می آیید با قاعدۀ لاضرر این وضو را در این جا بر می دارید؟
سؤال: عدم لغویت لازم می آید.
جواب: کدام؟
سؤال: اگر ما آن آیه را بخواهیم...
جواب: خب چرا؟ مگر ما مجبور هستیم این را از باب حکومت قبول بکنیم تا عدم لغویت را در این جا بیاوریم؟ خب یک تخصیص بزنیم. مگر ما مریض هستیم؟
گفتش چرا سرت را بستی؟ گفت اول یک هاون به سرم زدم، دیدم شکست، بعد بستم!
خب حالا ما هم از راه دیگر وارد می شویم. حکومت یعنی اعتبار مولا، همین که شما می گویید اعتبار مولا، یعنی دیگر دست عبد بسته شد. این دیگر دائر مدار آن است. وقتی که مولا می آید بینه را به جای علم می گذارد، ما نمی توانیم از این دایره دیگر فراتر برویم. فرض کنید که طیران طیر را هم به جای علم بگذاریم.
خدا رحمت کند یکدفعه حضرت آقا نقل می فرمودند یک کسی- اگر اسمش را بگویم شاید شما هم بشناسید- این در بیرون همدان با رفقایش باغ رفته بود. دفعۀ بعد هم دوباره رفتند به سر دو راهی رسیدند این گفت از این طرف باید برویم، این مهمان بود بقیه مال خود همدان بودند، آنها گفتند از این طرف است آن گفت از این طرف است. هر چی گفتند بابا ما همدانی هستیم راه از این طرف است تو می خواهی به ما یاد بدهی؟! این می گفت نه. گفتند به چه دلیلی می گویی راه از این طرف است؟ گفت هفتۀ قبل که آمدیم دو تا کبوتر با هم آمدند و از این طرف رفتند، الان همان دو تا کبوتر آمدند و از این طرف رفتند! حتما لانه شان این طرف است که دارند می روند! بله برای این آقا طیران طیر هم حکم بینه دارد!