جلسه ۴۷

شاید فرض كنید كه یك مورد، دو مورد یا چند مورد ما بتوانیم پیدا بكنیم كه این بحسب ظاهر ضرر باشد اما خلاصه چون حكم، حكم الهی است در این مورد خاص من باب مثال فرض كنید كه در اینجا دلیل خاصی هست. مثلا یكی از مواردی كه خب داریم و آن روز هم خدمتتان عرض كردم، فرض كنید كه راجع به استذلال است، استذلال برای مریض، خب استذلال برای مریض به قاعدۀ رفع، باید احكام و تبعاتش برداشته بشود در حالی كه می بینیم كفاره دارد، این را می توانیم بگوییم كفاره در اینجا بخاطر این عناد و به خاطر تخطی و اینها نیست بلكه بخاطر تدارك آن مصلحتی است كه از این فوت شده، در هر صورت یک مصلحتی از این فوت شده حالا چه عمدی چه غیر عمدی، كار نداریم بالاخره عمدی اش خب، گناه هم كرده، غیر عمدی اش گناه نكرده ولی بالاخره مصلحت كه فوت شده، در فوت شدنش كه بحثی نیست، حرفی نیست. برای تدارك آن می گویند كفاره. خب این یكی از آن مواردی است كه خود حدیث رفع در اینجا تخصیص خورده به این قضیه. یا فرض كنید كه در اینجا خود قاعدۀ لاضرر می توانیم بگوییم در اینجا تخصیص خورده، چون قاعدۀ لاضرر می آید كفاره را بر می دارد دیگر، می گوید لاضرر و لاضرار، چون اگر در این صورتی كه شما مقصر نباشید و مریض باشید شارع بیاید در اینجا حکم کفاره را برای شما جعل بکند این یک ضرری است بر شما، با وجود این ضرر شارع حکم به وجوب کفاره کرده، این برای چیست؟ می توانیم بگوییم در اینجا باز ضرر نیست چون در اینجا یك مصلحتی...، البته اینها را ما درستش می كنیم ها، چون در اینجا یك مصلحت فائته ای هست، برای تدارك این مصلحت فائته، شارع در اینجا آمده حکم به کفاره کرده. این موارد موارد خیلی خاص و نادر است. گفتم دو درصد اگر این موارد پیدا بشود و الّا تمام این موارد كه آقایان ذكر كردند و گفتند كه استهجان است و تخصیص اكثر لازم می آید اینها همه اش بیخود است و اصلاً ضرری وجود ندارد.