جلسه 46

سؤال: ...؟

جواب: عرض كردم اشكال سر این است- كه حتی برای خود شیخ هم مسأله همین طور است- كه ما فقط می آییم فقه را محدود می كنیم به یك سری اعمال جوارح و اموری كه مربوط به همین دنیاست و در داد و ستد عقلایی همین دنیا، یعنی با عقل مادّی، این بررسی می شود. امّا اگر ما فقه را اعمّ گرفتیم از این، و امور معنوی را در تحقّق این احكام دخیل دانستیم آن وقت دیگر در اینجا مسأله توسعه پیدا می كند و دیگر اصلاً این مسائل مطرح نمی شود. یعنی اگر فرض كنید كه ما همین قاعده را بخواهیم با آنهایی كه خارج از دین اسلام هستند و محققینی هستند من باب مثال در فقه، مانند همین خارجی هایی كه اینها اهل تحقیق و اینها هستند، همین قاعده را بخواهیم عرضه بكنیم، خود آنها نمی توانند به ما اعتراض کنند بر اینكه احکام شما ضرری است، یعنی می خواهم بگویم حتّی مسأله فراتر از این است، این خمس، این زكات و امثال ذلك، اینها مگر یك احكام ضرری نیست؟ چرا شما می پردازید؟ 

سؤال: خودشان هم می دهند 

جواب: بله. می گویم صرف نظر از این كه ما به خود همین ها جواب بدهیم که مگر خود شما مالیات ندارید برای این نظام اجتماعتان؟ مگر صرف مال ندارید برای حفظ حدود و ثغور خودتان؟ برای امنیت خودتان؟ برای پلیس و شهر و شهربانی خودتان؟ برای همین شهرداری و فلان و این حرفها مگر ندارید؟ كه اینها خودشان تصدیق می کنند. دیروز عرض شد که این یك جنبۀ اجتماعی دارد برای وضع این اموال و امثال ذلك و اینها. بر فرض اگر اینها بخواهند به ما اعتراض بكنند كه این چطور است؟ و خود اینها نمی توانند به ما اعتراض بكنند. چرا؟ به جهت اینكه اعتراض آنها در صورتی وارد است كه انسان بلا عوض یك مالی را انفاق و بذل بكند و یك حكومت و یك دولت برعهدۀ او و برگردن او بخواهد تحمیل بكند یك چیزی را.