مرتب سازی:
جلسه ۴۳
2در تهذیب و استبصار و اصول کافی هم این روایات هست جلد ٥ صفحۀ ٣٧٦ از محمد بن یحیی از احمد بن محمد تا می رسد به حسین بن خالد، البتّه عن رجلٍ این در اینجا ارسال است ولکن چون روایات دیگری ضمیمه شده است این ارسال در این جا منجبر است. قال سألت ابوالحسن (عليه السلام ) عن مهر السنة، كيف صار خمس مائة؟ فقال: ان اللَه تبارك وتعالى اوجب على نفسه ان لا يكبره مؤمن من مائة تكبيره و يسبحه مائة تسبيحه و يحمده مائة تحميده و يهلله مائة تهليله و يصلى على محمد واله مائة مرة، ثم يقول: اللَهم زوجنى من الحور العين الا زوجه اللَه حوراء عين وجعل ذلك مهرها ثم اوحى اللَه عزوجل الى نبيه صلى اللَه عليه و آله و سلم ان سن مهور المومنات خمس مائة درهم ففعل ذلك رسول اللَه صلى اللَه عليه و آله و سلم فايما مومن خطب الى اخيه حرمته فقال خمس مائة درهم فلم يزوجه فقد عقه و استحق من اللَه عزوجل ان لا يزوجه حوراء. که در این جا این سنّت بر مهرالسنّه، ٥٠٠ درهم آمده و علّتش هم در اینجا بیان شده.
یک روایت دیگری هم در اینجا هست، در تهذیب جلد هفت روایت دوازدهم که امام صادق علیه السلام دارند: نضر بن سوید عن عبداللَه ابن سنان عن ابى عبداللَه علیه السلام قال: کان صداق النساء على عهد النبی صلى اللَه علیه وآله اثنتی عشرة وقیة ونشا قیمتها من الورقة خمس مائة درهم. دوازده وقیه، این مهر زنها بوده در زمان پیغمبر و به پانصد درهم می رسد. روایتهای دیگری هم در این زمینه هست.
روایت، روایت تهذیب است، جلد٧صفحۀ٣٦٣ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلصَّفَّارُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ أُسَامَةَ بْنِ حَفْصٍ این اسامة بن حفص ملازم با منزل امام کاظم علیه السلام بوده، انگار امورات را بعهده داشته. این به امام علیه السلام عرض می کند قَالَ قُلْتُ لَهُ رَجُلٌ يَتَزَوَّجُ اِمْرَأَةً وَ لَمْ يُسَمِّ لَهَا مَهْراً وَ كَانَ فِي اَلْكَلاَمِ أَتَزَوَّجُكِ عَلَى كِتَابِ اللَه وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ، اسم مهر را نمی آورد فَمَاتَ عَنْهَا، مرد از دنیا می رود أَوْ أَرَادَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا فَمَا لَهَا مِنَ اَلْمَهْرِ؟ اگر یک شخصی بیاید و یک عقدی بخواند و اسم مهر را نیاورد و مبنای عقد بر کتاب اللَه و سنّت پیغمبر باشد، این مهر چقدر است؟ قَالَ مَهْرُ اَلسُّنَّةِ قَالَ قُلْتُ يَقُولُونَ أَهْلُهَا مُهُورُ نِسَائِهَا، قوم و قبیلۀ اینها می گویند که به عبارت دیگر مهر المثل را بایستی در اینجا بدهد فَقَالَ هُوَ مَهْرُ اَلسُّنَّةِ وَ كُلَّمَا قُلْتُ لَهُ شَيْئاً قَالَ مَهْرُ اَلسُّنَّةِ حضرت فرمودند که مهرالسنّه را باید بدهد. چون در اینجا آورده به سنّت رسول خدا، سنّت رسول خدا مهرالسنّه است.