جلسه ۳۲

بله اگر مورد جوری باشد كه انسان اضافۀ بر این القاء اثر یا ترتّب اثر، اضافۀ بر آن خود انسان هم رغبت زیادی دارد یا اینكه مورد از آن مواردی است كه قانون نمی تواند در اینجا دخالت كند، یعنی جریان این معاملات و جریان این عقود و ایقاعات و جریان این ماهیات اعتباریه به دست قانون نیست. 

فرض كنید مانند خرید و فروش منقولات. خب فرض كنید كه شما الان می روید یك كیلو انگور می خرید، دو كیلو سیب می خرید، در اینجا اثر قانونی بر این عمل مترتّب نیست. بله یك وقتی شما زمین بخواهید بروید بخرید، در اینجا قانون باید از خرید شما حمایت كند، شما باید محضر بروید امضا كنید تا بعد دچار درد سر نشوید و الّا می آیند می گویند آقا سند شما كو؟ امّا سیب و انگور خریدن سند نمی خواهد؛ البته ایشان جزء منقولات به حساب آورده اند حالا ما می توانیم در اینجا مناقشه كنیم، اگر بخواهیم مناقشه كنیم نه تنها منقولات نیستند، ماشین هم جزء منقولات است امّا خب این نیاز به حمایت قانونی دارد از جریان اعتبارات، این طور نیست كه فقط این حمایت قانونی اختصاص به زمین و املاك و اینها داشته باشد، نه خیلی ازمنقولات..... 

سؤال: اشیاء حقیر به حساب. اشیاء حقیری كه منقولات را شامل بشود؟

جواب: بله چیزهایی كه دیگر متعارف نیست كه مثلاً حالا دولت بیاید روی اینها فرض كنید یكی یكی بخواهد نظر بدهد حالا در خود شی حقیر هم مسأله ای نیست، حالا فرض كنید شما شیء حقیر را به چه حساب می آورید؟ شما شیء حقیر را یك كیلو پیاز و سیب زمینی فرض كنید كه به حساب می آورید؛ خب بله اینجا دیگر امضاء قانونی نمی خواهد یا حمایت قانون نمی خواهد ولی یك وقتی نه، مثلاً در بعضی جاها می بینیم قانون هم با اینكه شی حقیر نیست در اینجا هم باز رعایت نمی كند. فرض كنید شما یك فرش می خرید ده میلیون تومان، ده میلیون حقیر نیست ولی ما هیچ سند قانونی روی این فرش نداریم؛ فرش دارای یک قیمتی است، هیچ وقت شما رو نبردن توی محضر که بروید به اسمتان كنید، فلان كنید.