جلسه ۲۳

باز مطلب ديگري كه ايشان بيان مي كنند اين است كه مي فرمايند در يك روايتي داريم، در روايت سمره كه «إنّك رجلٌ مضارٌ و لاضررَ و لاضرارَ » اين به مناسبت إنك رجل مضار كه صغري است براي لاضرر و لاضرار، در اينجا استفادۀ تحريم مي شود، به خاطر اين كه نمي خواهد بگوييد لاضرر و لاضرار، ضرار نيست، چون اوّل گفته إنّك رجل مضار، تو در خارج ضرر زدي نه اين كه بخواهد بگويد ضرري نيست، خب اين ضرر هست، اين آقا در خارج به انصاري ضرر زده است، پس لاضرر ولاضرار يعني چه؟ بنابراين به مناسبت بين صغري و كبري كه اوّل گفته إنّك رجل مضار، اثبات ضرر كرده براي اين شخصِ سمُرَة. از آن طرف نفي ضرر مي كند از اين طرف. خب اين دوتا با هم چطوري جمع مي شوند؟ از آن طرف اثبات ضرر شده إنّك رجل مضار. از اين طرف دارد نفي ضرر مي كند مي گويد لاضرر ولاضرار، خب اين چطوري بين هم جمع مي شوند؟ پس ما اگر بخواهيم جمع بكنيم بين اين دو را، به اين نحو بايد جمع بكنيم كه بله، معناي إنّك رجلٌ مضارٌ اين است كه تو ضرر زدي و لاضرر و لاضرار يعني لايجوز ضرر، ضرر جايز نيست، لا تضر،ّ لاتضار بأحدٍ، لاتضار بالانصاري، نبايد ضرر بزني به انصاري، كه بين صغري و كبري بشود تلفيق كرد؛ اين هم دليل مي شود بر اينكه ....

باز اين مطلب در آن نظر است به جهت اين كه خب إنّك رجلٌ مضارٌ، با لاضرار جور در مي آيد، ولي با لاضرر چطوري جور در مي آيد؟ إنّك رجلٌ مضارٌ و لاضرار خب درست است.تو مضاري و نبايد ضرر برساني، امّا لا ضرر را شما در اينجا چكارش مي كنيد؟ لاضرر مي گويد ضرر نيست، ديگر نمي شود لا تضرّ، چون آن مضار است. مضار با ضرار يكي است ولي با لا ضرر كه يكي نيست، پس اين دوتا با هم ديگر وفق نمي دهند در اينجا.