جلسه ۲۱

یک دفعه یک نفر از همین ها، اعتراض می کرد به آقا که چرا شما بسم اللَه می نویسید در[بالای اعلامیه ها و نامه ها و] فلان و این حرفها، ایشان می گویند که ما این همه دیدیم که پیغمبر در نامه هایی که می نوشت و این حرفها ، این ها همه بسم اللَه داشتند و فلان، خب این سنت پیغمبر است.[آیا همین] دلیل نمی شود بر این که ما هم در نامه[ها و... باید بسم اللَه را بنویسیم؟]گفت آقا این نامه ها در زیر دست و پا می افتد و فلان و این حرف ها. این غیر از این است که آن ها به این نامه ها احترم می گذاشتند ( آن افرادی که پیغمبر برای آنها نامه می فرستاد) ولیکن الآن نامه ها زیر دست و پا می افتد. ایشان فرمودند که خب به ما چه مربوط که زیر دست و پا می افتد؟! خب ما باید بنویسیم و مردم هم باید وظیفه شان را انجام بدهند، زیر دست و پا نیندازند. حالا چون یک کسی نامه را زیردست و پا می اندازد ما بایستی که از یک اصل و یک قضیه صرف نظر کنیم و اسم خدا را نباید بیاوریم؟ آن گفتش که در زمان پیغمبر چون پیغمبر می دید که آن ها [به این نامه ها] احترام می گذارند [ودر واقع] احترام آن اسم در آن جا لحاظ شده[به همین دلیل پیامبر] آن جا بسم اللَه را می آوردند. ایشان فرمودند که خسروپرویز مگر نامۀ پیغمبر را پاره نکرد و نامه را زیر پایش نینداخت از روی عناد و این حرف ها ؟ مگر هتک احترام بالاتر از این هم می شود؟ او گفت خب این یک مورد بوده. یک مورد بوده چی چی است؟ یک مورد بوده! پیغمبر می دانست خسرو پرویز این کار را می کند یا نه؟ وقتی شنید که او این کار را کرد آیا پیامبردیگردست برداشت؟ چه یک مورد چه صد مورد.