جلسه ۲۱

اگر این طور است نخیر در… فَلاٰ رَفَثَ وَ لاٰ فُسُوقَ وَ لاٰ جِدٰالَ فِي اَلْحَجِّ … ﴿البقرة، ١٩٧﴾ کی گفته« لا» در این جا مجازاً به معنای نهی است؟ در این جا هم شارع آمده نفی رفث و فسوق و جدال فی الحج کرده. در لا إخصاء فی الاسلام کی گفته فرض کنید که منع لا تخصوا فی الاسلام در آنجا آمده؟ آن هم همین طور است، لا به معنای نفی جنس است در آنجا به دلالت ... دلالت حرمت إخصاء فی الاسلام را می کند و سایر مواردی که در این جا آمده. پس نه اشکال مرحوم آخوند بر شیخ الشریعه وارد است و نه جوابی که از شیخ الشریعه در اشکال بر آخوند داده شده آن جواب در لارفث و لا فسوق، هر دوخالی از اشکال و تأمل نیست. بلکه این« لا» در اینجا باید ببینیم که نظر مرحوم شیخ الشریعه که در اینجا آمدند« لا» را به معنای نفی گرفتند چه محذوری ایشان داشتند که نیامدند « لا» را در آن معنای نفی جنس استعمال کردند و آن محذور ایشان را مجبور کرده است بر این که « لا» ی نفی جنس را به معنای « لا» ی ناهیه بگیرند. صحبت فقط در همین است و این محط بحث و محل و محور کلامی است که قائلین به « لا» ی ناهیه در لاضرر و لاضرار در اینجا « لا» را به معنای نهی گرفتند. 

اللَهم صل علی محمد و آل محمد