جلسه ۱۳
10روایت دیگر که در اینجا هست، روایت مشارب نخل است که این هم روایتی است از پیغمبر اکرم و مربوط میشود به آن مواردی که افرادی که یک قناتی از یک جایی زدهاند و این قنات در یک ارتفاع واقع شده است و همین طوری میآید پایین، این آبادیهای بالا را مشروب میکند تا میرسد به پایین، حضرت در اینجا میفرمایند که این بالاییها نمیتوانند جلوگیری کنند از این قناتی که میآید برای پایین. این قنات را از بالا میبندد تا مناطق بالا سیراب شود وقتی که سیراب شد باید رها کنند و بگذارند بیاید پایین، پایینی را هم در مرحلۀ پایین تر سیراب کند تا اینکه بیاید پایین و خلاصه به انتهای آن محلّۀ پایین برسد. این را میگویند مشارب نخل.
این روایت، روایتی است که در کنز العمّال از ابی نُعین از صفوان بن سعید به سَعَدة بن ابی مالک نقل میکند که انّ رسول اللَه صلی اللَه علیه و آله و سلّم قال: لاضرر و لاضرار و اَن رسول اللَه صلی اللَه علیه و آله و سلّم قضی فی مشارب النخل بالسیل الاعلی الی الاسفل حتّی یَشربَ الاعلی و یرمی الماء الی الکفّین ثُمَ یُصرَحُ الماءُ الاسفل وقتی که آب کاملاً این مشارب نخل را سیراب کرد، به اندازۀ دو کف وقتی که بالا آمد یعنی آب به آن ریشه رسید بعد آب را رها میکنند تا اینکه به اسفل برسد و کذلک حتی تنقضی الحوائط و ... تا اینکه تمام این حائطها و همۀ این باغها و باغچهها تمام بشوند و آب هم کفایت بکند. حضرت در اینجا فرمودهاند که لاضرر و لاضرار، گرچه بعضیها ممکن است در اینجا بگویند روایت ظهوری ندارد. حضرت نفرمودند کسی نباید منع بکند. امّا ظهور این روایت که اول باید بالا سیراب کنند و بعد پایین و همین طور، این استفاده میشود با آن جملۀ لاضرر و لاضرار که بالاییها حق منع پایینیها را ندارند. یعنی نمیتوانند جلوگیری بکنند از رسیدن آب به پایین، گرچه آب در مرحلۀ بالا هست و اینها، و آنها تقدّم دارند نسبت به آب ولی این تقدّم باعث نمیشود که حقوق بقیّه نسبت به این ماء در نظر گرفته نشود، بلکه تمام اینها علی السّواء هستند منتهی از نقطۀ نظر اینکه آنها در ارتفاع واقع هستند، حق آنها از این نقطۀ نظر مقدّم است بر بقیّه، از این نقطۀ نظر میتوانیم بگوئیم اشکالی به این روایت وارد نمیشود، گرچه روایت، روایتی است که اهل تسنن نقل کردهاند ولی این خودش تأیید بر این است که روایات امثال شفعه و رَجُل انصاری و منع فضل ماء که از ائمه علیهم السلام نقل شده است، نظیر اینها از پیغمبر هم نقل شده است. چون روایت منع فضل ماء از امام صادق علیه السلام بود و از پیغمبر هم خود همینها نقل کردهاند.

