
بررسی «لاضرر» در حدیث منع فضل ماء
موضوعات این درس: * اشکال اول مبنی بر تنافی روایت منع فضل ماء با تذییل به «لاضرر و لاضرار» * نقد اشکال اول * حکم فقهی تخریب منازل مردم برای توسعۀ خیابانها * اشکال دوم بر روایت منع فضل ماء مبنی بر عدم حقّ غیر بر ماء مُملَّک * اقوال فقها در مسئلۀ منع فضل ماء * تمسک برخی فقها به اطلاقات روایت «تساوی مردم در آب و آتش و چراگاه» و روایات طهوریت ماء * نقد بر این نحوه اطلاق گیری * استدلال بعضی فقها به سیرۀ متشرعه در عدم منع میاه * عدم حجت سیرۀ متشرعه بدون حکایت سیرۀ عقلائیه * تحلیل سیرۀ عقلا در استفادۀ سایر مردم از میاه و اموال مملَّک * رابطۀ سیرۀ عقلائیه و حکم شرعی * نظارت ادلۀ منع فضل ماء و کلاء به سیرۀ عقلائیه * قول به اخلاقی و تنزیهی بودن «لاضرر» در روایت منع فضل ماء
بررسی «لاضرر» در حدیث منع فضل ماء
8سؤال: ...؟
جواب:...
سؤال: مثلاً در چاه را مرسوم نیست بگذارند؟!
جواب: ما هم همین را میخواهیم بگوئیم که حالا که این شخص آمده بر خلاف عرف دارد در اینجا کاری انجام میدهد شارع میگوید تو حق همچنین کاری نداری، شارع میگوید تو حق نداری یک همچنین امر برخلاف عقلا انجام بدهی، آنقدر بخواهی خسّت به خرج بدهی که اگر یک نفر تشنهاش باشد و بخواهد از تشنگی بمیرد تو میگویی نه آقا دست به آب من نزن مگر هزار تومان بدهی! من یک همچنین اجازهای را به تو نمیدهم! شارع آمده این بناء عقلائیه را امضاء کرده و عقلاء دیگر هیچ وقت به دنبال رضایت و عدم رضایت شخص نمیگردند یعنی عقلاء میگویند خب نهر آب دارد میرود خب بخور دیگر، حالا رضایت یعنی چه؟ حالا این آب که دارد میرود خب کجایش کم میشود؟ یعنی این تصرفات و سهولت در این موارد را خود عقلاء میآیند اجازه میدهند، در مورد منزل اگر شخصی وارد بشود، عقلاء میآیند مذمتش میکنند، این را میگیرندش، زندانش میاندازند تأدیبش میکنند، اما تو باغ میگویند، این کار را انجام بده، اشکال ندارد
سؤال: سیرۀ عقلائیه ورود پیدا میکند بر ادلّۀ شرعیه؟!
جواب: نه، ادلۀ شرعیه ناظر بر سیرۀ عقلائیه است، یعنی ادلّۀ شرعیه میآید سیرۀ عقلائیه را امضاء میکند یعنی درمواردی ادلۀ شرعیه تأسیس حکم شرعی می کند که سیرۀ عقلائیه در آنجا یا حکم به تحریم میکند یا اینکه در آنجا ساکت هستند، فرض کنید که در منزل، شارع میگوید اگر رفتی داخل در منزل رفیقت شدی، اشکال ندارد بروی از یخچالش برداری بخوری. چیه آن آیهاش؟ لَيْسَ عَلَى اَلْأَعْمىٰ حَرَجٌ وَ لاٰ عَلَى اَلْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَ لاٰ عَلَى اَلْمَرِيضِ حَرَجٌ وَ لاٰ عَلىٰ أَنْفُسِكُمْ أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ آبٰائِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أُمَّهٰاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ إِخْوٰانِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخَوٰاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَعْمٰامِكُمْ أَوْ بُيُوتِ عَمّٰاتِكُمْ أَوْ بُيُوتِ أَخْوٰالِكُمْ أَوْ بُيُوتِ خٰالاٰتِكُمْ أَوْ مٰا مَلَكْتُمْ مَفٰاتِحَهُ أَوْ صَدِيقِكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ أَنْ تَأْكُلُوا جَمِيعاً أَوْ أَشْتٰاتاً فَإِذٰا دَخَلْتُمْ بُيُوتاً فَسَلِّمُوا عَلىٰ أَنْفُسِكُمْ تَحِيَّةً مِنْ عِنْدِ اَللّٰهِ مُبٰارَكَةً طَيِّبَةً كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اَللّٰهُ لَكُمُ اَلْآيٰاتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿النور، ٦١﴾
