بررسی سندی دستۀ اول روایات قاعدۀ لاضرر

سؤال: ...؟

جواب: نه ممکن است از اهل تسنن نقل کرده، ممکن است این شخص آمده یک روایت را شنیده به خیال خودش یارو گفته از پیغمبر است، اهل تسنن است، این نسبت به امام صادق داده، آدم ضعیف همین است دیگر.

آن طرف جلوی خود من آمده گفته، جلوی خود من! آمده گفته فلان کس از قول آقا اینطور نقل کرده ، این آمده گفته آقا اینطور فرمودند! خب تو چرا احتمال نمی‌دهی این شخص اشتباه کرده؟ به صرف اینکه او از آقا، اینطور نقل کرده، تو می‌گویی آقا اینطور گفتند؟ تو بگو این شخص گفته که من از آقا این راشنیدم. این وسط این سند را چکار می‌کند؟ می‌اندازد.وقتی که می‌اندازد، شما خیال می‌کنید از آقا شنیده، اینجاست که شمادیگرنمی‌توانید انجام بدهید.

پس بنابر این ما در خصوص روایاتی که صحیحاً از شیعه، از امام علیه السلام نقل می‌شود ما اینها را می‌توانیم ملاک برای تصحیح اخبار عامه قرار بدهیم، آنوقت در این صورت تواتر یا استفاضه ثابت می‌شود، بنابر این می‌توانیم بگوئیم کلام فخر المحققین خالی از دقت و صحت نیست و اعتراض آنها خالی از تأمل نمی‌تواند باشد. انشاء اللَه بحث اعتراض دیگر برای فردا. 

سؤال: ...؟

جواب: بله، ادعای تواتر کرده، به خاطر این که ما سه دسته روایت بیشتر نداریم، حدود هفت، هشت مورد، ما روایات از امامیه داریم، هم در مورد قاعدۀ لا ضرر و هم بقیه. و با سه چهار مورد و پنج یا شش مورد که تواتر ثابت نمی‌شود. قطعاً نظر فخر المحققین بر این فتوای معروف بوده و به واسطۀ این جهت آمده روایات دیگر را ضمیمه کرده، به همین جهت آنها آمدند اعتراض کردندکه با ضمیمۀ اقوال عامه، تواتر از نظر شیعه ثابت نمی‌شود، ولی ما می‌بینیم ثابت می‌شود به این بیانی که عرض شد.

اللَهم صل علی محمد و آل محمد