جلسه ۴۲۷

استاد: ببینید مبنای مرحوم کمپانی بر این است که آن علم اجمالی تعلق به دو عین خارج می‌گیرد نه به آن طبیعت و اصلاً بحث راجع به طبیعت نمی‌کنند. صحبت ما این است که قبول داریم و این مسئله را رفع نمی‌کنیم منتها ما به طبیعت برمی‌گردانیم و این دو عین خارج را مصداق می‌گیریم. حالا بر خود مبنای ایشان ما به مرحوم کمپانی این را می‌گوییم: شما که می‌گویید: «علم اجمالی تعلق به این دو عین خارج گرفته است این دو عین خارج به چه عنوان حرام شده است؟!» این را بگویید؟! مرحوم کمپانی باید یک جوابی بدهد و نمی‌تواند همین‌طور آدم را نگاه کند. می‌گوید: به‌عنوان أنّه خمرٌ، می‌گوییم که پس قبول دارید به‌عنوان أنّه خمرٌ است آیا با تعلق اضطرار عنوان خمریت ازبین می‌رود یا نمی‌رود؟! من این را می‌خواهم بگویم که خمر در شکم بنده می‌رود، عنوانش که ازبین نمی‌رود! آیا این به‌عنوان أنّه خمرٌ حرام شده است یا در حال ابهام و اجمال و در عالم هورقلیا؟! در کدام؟! به‌عنوان أنّه خمرٌ الآن حکم به اجتناب تعلق به این دو عین گرفته است؛ ما قبول داریم یعنی نفس این مائی که داریم می‌بینیم. اضطرار در این موقعیت می‌آید به یکی تعلق می‌گیرد؛ اضطرار که تعلق می‌گیرد آیا عنوان خمریت را ازبین می‌برد یا نمی‌برد؟! ایشان می‌تواند بگوید که ازبین می‌برد؟! نه، چه جوابی دارد بگوید؟! فقط می‌تواند بگوید که مع أنّه خمرٌ حلالٌ! ما می‌گوییم که ما هم همین را می‌گوییم! ما هم می‌گوییم که مع أنّه خمرٌ حلالٌ! مگر ما می‌گوییم که حرام است؟ اگر بگوییم که حرام است، بعدش چوب و عقاب دارد!

پس ما هم می‌گوییم که حلال است و حالا که حلال شد سؤال ما از مرحوم کمپانی این است که آیا حلیت این، آن عنوان اجتناب خمریت را ازبین می‌برد یا نمی‌برد؟! من‌باب‌مثال آیا وقتی که علم اجمالی به این تعلق می‌گیرد همۀ آثار خمریت ازبین می‌رود؟! یعنی مرحوم کمپانی می‌تواند بگوید که حالا که این حلال شد با این می‌توانید وضو هم بگیرید؟! مثلاً نصفش را بخورید و با نصفش وضو بگیرید؟! آیا این حرف را می‌تواند بزند؟! نه، پس فقط در ظرف اضطرار بِما أنّه مِن لوازم الاضطرار! وضو که از لوازم اضطرار نیست بلکه آن که از لوازم اضطرار است فقط شرب است حتی اگر شما خوردید باید بعداً دهانتان را آب بکشید!