جلسه ۳۳۰

اینجا مرحوم آخوند در بیانشان در ادلّۀ تسامح آن تفسیری را که من زودتر نقل کردم، آن تفسیر را به این دو جنبه زدند یعنی گفته‌اند که روایت محمد بن مروان ـ روایت چهارم ـ که «طَلبِ قَول النَّبی» باشد و روایت هفتم که روایت عمران زعفرانی باشد، این دو روایت موجوب تخصیص و توسعۀ ادلّۀ حجّیت هستند و آن هفت‌تا روایت دیگر ناظر به استقلال عقلی هستند. این دو روایت ناظر به عمل فاعل قبل الفعل هستند حالا یا تخصیص در ادلّۀ حجّیت هست یا حکم فقهی. همان‌طوری که عرض کردیم بر این عنوان از نظر فقهی ثواب مترتب است یعنی فرع فقهی است نه‌اینکه قاعدۀ اصولی است و آن هفت‌تای دیگر [ناظر بر عمل فاعل بعد الفعل هستند].

آن‌وقت در اینجا آن اشکال مرحوم آقای خوئی وارد می‌شود که ما عرض کردیم مسئله به این کیفیت نیست. این سه احتمال راجع به این مسئله بود.

اللهم صل علی محمد وآل محمد