جلسه ۳۲۸

... حاج آقا روح‌الله خمینی گفتند که من خودم از آقا شیخ عباس قمی پرسیدم که آیا آنچه را که شما در مفاتیح ذکر کردید با سند است؟ گفتند که نه‌خیر، گفتند که من خیلی از اینها را مستنداً و با سند ذکر نکردم. این عین سند این مسئله است. خب [جناب شیخ عباس] چرا سند را ذکر نکردی؟! پس برای چه برداشتی آوردی؟! شما که می‌خواهید کتابی را بنویسید که این کتاب در دسترس همه [باشد چرا این کار را می‌کنید]؟! این رجائاً همین است دیگر بفرمایید! همین رجائاً است که برمی‌دارند نقل می‌کنند، آن‌وقت مفاتیحی که تالی تلو قرآن در میان خانواده‌های عوام و مؤمنین قرار می‌دهند این دعاهای مجعوله دارد. روایات مجعوله در همین باقیات الصالحات دارد یا مثل همین دعای روز اول نوروز مثل روایت معلّیٰ و... اگر رجائاً است پس شما هرچه را رجائاً بیاور داخل آن بنویس؛ هر چرند و پرندی را بیاور داخل آن رجائاً بنویس! شما که می‌گویید که رجائاً، حد و مرز رجائاً چیست؟! نتیجۀ این نحوۀ اجتهاد در ادلّه به این منتهی می‌شود که ما دست افرادی برای دسّ، خلط، ترکیب و تدخیل در مسائل و امور فقهی را باز بگذاریم.

ما در اینجا باید ببینیم که استحباب روی چه حسابی است؟ در اینکه شما می‌فرمایید که روایات «مَن بَلَغ» دلالت بر استحباب می‌کنند درقبال آن جهت شرعی، ما باید در اینجا از شما سؤال کنیم که آیا دلالت بر استحباب می‌کنند ولو در یک خبر ضعیف؟! بله؟! این همان تصویب است که این اخبار «مَن بَلَغ» دلالت بر استحباب ثانوی، درقبال استحباب اوّلی برای صرف بلوغ، یعنی نفس بلوغ و صرف بلوغِ یک مسئله، موجب استحباب است؟! لعلّ اینکه دیوانه یک چیزی را بگوید، لعلّ اینکه بچه بیاید بگوید، لعلّ اینکه خبر ضعیف باشد کجا شارع در این مورد که اصل بر اتقان و بر إحکام در عمل به روایات و امارات است به خبر ضعیف به‌عنوان بلوغ حکم ثانی استحباب جعلی وضع بکند؟! اینکه خلاف اصل است! از اخبار «مَن بَلَغ» در اینجا یک هم‌چنین مطلبی استفاده نمی‌شود. بعد عجیب اینجا است که تأییدی که برای این قضیه می‌آورند می‌گویند که اتفاقاً عرف هم با این مسئله موافق است! اگر یک عبدی اطاعت مولا را بکند و بعد مشخص بشود که خلاف است، مردم او را مدح می‌کنند و مولا مدح می‌کند!