جلسه ۳۱۷

پس با اصل بودن عدم قید، قطعاً در اینجا ﴿يَطۡهُرۡنَ﴾ و آن انتهاء حیض ثابت می‌شود. برفرض که شما در اینجا حتی اصل مُثبِت را هم قبول نداشته باشید ...، یعنی اگر آقای خوئی بگوید که این در اینجا موجب اصل مُثبِت است یعنی با انتفاع قید اثبات شقّ اول می‌شود، ما می‌گوییم که با اصل مثبت کاری نداریم، اصل عدم قید ثابت می‌شود و راجع به حکم، به قواعد حلّ مراجعه می‌کنیم نه به استصحاب حکمی؛ نفس استصحاب عدم قید موجب رفع تقید تطهیر است منتها در مورد شک که حالا این تطهیر منظور نیست پس شق اول منظور است، این قطعاً جزء اصل مثبت نیست.

حالا بعداً إن‌شاءالله اگر خدا ما را زنده بدارد و مطالب را بیان کنیم، در استصحاب یکی از مسائل مهم ما رفع اصل مثبت است که ما اصلاً تمام اصول مثبته را قبول نداریم و همۀ اینها را جاری می‌کنیم. برفرض هم که اصل مثبت را قبول کنیم و در اینجا اصل مثبت باشد، ما می‌گوییم احتیاج به اصل مثبت نداریم. ما در اینجا آن قید ثانی را مرتفع می‌کنیم و مورد شبهه، شبهۀ مشکوکه می‌شود و مشکوکه که شد، به قواعد حلّ و اینها مراجعه می‌شود.

اللهم صل علی محمد وآل محمد