جلسه ۳۱۶

یک وقتی شارع می‌گوید که وضو بگیرید؛ إذا تُریدُ الصّلاة یَجِبُ أن تَتَوضئ معلوم می‌شود که این وضو به فعل مکلف و فعل مباشر مربوط می‌شود که عبارت است از «صبّ ماء علی الوجه بالیدین و المسح» این عبارت است از وضوء. یک وقتی می‌گوید: «إذا تُرید الصلاة لازم علیک أن تُطَهرَّ نَفسک» این «تُطَّهِر نَفسک» یعنی تحصیل طهارت کنید. بنابراین آیا به این وضو می‌شود طهارت گفت؟ به این نمی‌شود طهارت گفت. بله! به این می‌شود مطهِر و مُسبب گفت؛ سبب الطهارة و مُسَبَّبٌ لِلطَّهارة و عِلَّتهٌ لطَّهارة.

اما طهارت امر معنوی بسیط است و هذا الأمر المعنوی لیس بید الإنسانِ و المکلّف حَتّی هوَ یُحَقَّقهُ بالخارج بَل أسبابُهُ بیَده وسائَلهُ بیَده. در مسئلۀ تذکیه هم قضیه از این باب است. شارع می‌فرماید: ﴿ذَكَّيۡتُمۡ﴾ آن را پاک کنید. پس معلوم می‌شود مذکّیٰ عبارت از طهارت محل است که آن طهارت محل به‌واسطۀ فعل مذکّیٰ پیدا می‌شود. بنابراین مسئله همان است که سابقاً عرض کردیم که تذکیه عبارت از امر بسیط است که به‌واسطۀ فعل مذکّیٰ و قابلیت محل تحقق پیدا می‌کند.

اللهم صل علی محمد وآل محمد